فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٢٥٥٦
سُوَر سبع طِوال
سُوَر سبع طِوال
(هفت سوره طولانى قرآن)
دانشمندان علوم قرآنى بر اساس حديثى از پيامبر (ص) که فرموده است: «به جاى تورات، سبع طوال، و در عوض زبور، مئين و به جاى انجيل مثانى به من عطا شده است و با مفصّل امتياز و برترى يافتم» سورههاى قرآن را به چهار دسته بزرگ تقسيم کردهاند:
سور سبع طوال؛ سور مئين؛ سور مثانى؛ سور مفصل.
«سبع طِوال» يا «سبع طُوَل» مجموع هفت سوره طولانى بقره، آل عمران، نساء، مائده، انعام، اعراف و توبه است. برخى به جاى توبه، سوره يونس و برخى سوره کهف را برشمردهاند. گروهي گفتهاند: اول آنها بقره و آخر آنها سوره توبه است. طبق اين سخن با افزوده شدن سوره انفال شماره سورهها به هشت ميرسد. در توجيه سخن آنها گفته شده: اين گروه معتقدند سوره انفال و توبه يک سوره هستند، زيرا هر دو در مغازي (نبردهاي) رسول خدا (ص) نازل شدهاند.
علت نامگذارى اين سورهها به «طوال» آن است که طولانىترين سورههاى قرآن را تشکيل مىدهند.
[١]سخاوي ، علي بن محمد ، ٥٥٨-٦٤٣ق.;جمال القراء و كمال الاقراء;جلد١;صفحه ١٧٧
[٢]زركشي ، محمد بن بهادر ، ٧٤٥ - ٧٩٤ق;البرهان فى علوم القرآن(باحاشيه);جلد١;صفحه ٢٤٤
[٣]راميار ، محمود ، ١٣٠١ - ١٣٦٣;تاريخ قرآن;صفحه ٥٩٤
[٤]سيوطي ، عبد الرحمان بن ابي بكر ، ٨٤٩ - ٩١١ق.;الاتقان فى علوم القرآن;جلد١;صفحه ٢٢٠
[٥]زرقاني ، محمد عبد العظيم ، ١٩٤٨- م.;مناهل العرفان فى علوم القرآن;جلد١;صفحه ٣٥٢
[٦]جمعي از محققان;علوم القرآن عندالمفسرين;جلد١;صفحه (٣٢١-٣٢٢)