فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٤١١٨
مبهمات اسماء
مبهمات اشخاص
(مبهمات اسماء)
(ذکر اشخاصى در قرآن به غير اسم صريح آنها)
يکى از انواع مبهمات قرآن، مبهمات اشخاص است؛ چه شخص زن باشد يا مرد، فرشته باشد يا جن، يک نفر باشد يا بيشتر.
سيوطى بيش از دويست آيه را ذکر مىکند که در آنها اسامى اشخاص ابهام دارند؛ از جمله:
١. (وَإِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً)((بقره// ٧٢) که منظور از )«نفساً» عاميل است؛
٢.((وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولاً مِّنْهُمْ))(بقره// ١٢٩) . «رسول» در اين آيه به حضرت محمد (ص) اشاره دارد؛
٣.((إِذْ قَالُواْ لِنَبِيٍّ لَّهُمُ))(بقره// ٢٤٦) . «نبى» همان شموئيل است؛
٤.((مِّنْهُم مَّن كَلَّمَ اللّهُ))(بقره// ٢٥٣) . منظور از «من» در اينجا حضرت موسى (ع) است؛
٥.((الَّذِى حَآجَّ إِبْرَاهِيمَ فِى رِبِّهِ))(بقره// ٢٥٨) . «الذي» همان نمرود است؛
٦.((أَوْ كَالَّذِى مَرَّ عَلَى قَرْيَةٍ))(بقره// ٢٥٩) . مصداق «الذى» عزير يا ارمياء يا حزقيل است.
[١]سيوطي ، عبد الرحمان بن ابي بكر ، ٨٤٩ - ٩١١ق.;الاتقان فى علوم القرآن;جلد٤;صفحه (٩٥-١١٨)
[٢]زركشي ، محمد بن بهادر ، ٧٤٥ - ٧٩٤ق;البرهان فى علوم القرآن(باحاشيه);جلد١;صفحه ١٥٥