فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٣٥٥
آيه تصديق
آيه تصديق
(آيه ٦١ سوره توبه، در باره خوشباور بودن پيامبر (ص) )
به آيه ٦١ سوره توبه آيه تصديق يا آيه اُذُن مىگويند:((وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيِقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِينَ آمَنُواْ مِنكُمْ وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ) ؛ )و از ايشان كسانى هستند كه پيامبر را آزار مىدهند و مىگويند او زودباور است بگو گوش خوبى براى شماست به خدا ايمان دارد و [سخن] مؤمنان را باور مىكند و براى كسانى از شما كه ايمان آوردهاند رحمتى است و كسانى كه پيامبر خدا را آزار مىرسانند عذابى پر درد [در پيش] خواهند داشت .
به خوشباور يعنى کسى که هرچه مىشنود تصديق مىکندأُذُن مىگويند.
درباره سبب نزول اين آيه گفتهاند: جمعى از منافقان، پيامبر (ص) را اذيت کرده، مىگفتند: ما هرچه بخواهيم مىگوييم و اگر به گوش او رسيد، نزد او مىرويم و انکار مىکنيم، و او از ما مىپذيرد؛ زيرا محمد (ص) آدم خوشباور و دهنبين است و گفته هر کس را ميپذيرد.
در اين هنگام، اين آيه نازل شد و به آنها پاسخ گفت. براى اين آيه، شأن نزولهاى ديگرى نيز گفتهاند.
[١]سبحاني ، جعفر ، ١٣٠٨ -;الايمان والكفرفى الكتاب والسنة;جلد١;صفحه ٢٤٥
[٢]حجتي ، محمد باقر ، ١٣١١ -;پژوهشى درتاريخ قرآن كريم;صفحه ٩٩
[٣]مكارم شيرازي ، ناصر ، ١٣٠٥ -;تفسير نمونه;جلد٨;صفحه ١٤
[٤]فخر رازي ، محمد بن عمر ، ٥٤٤ - ٦٠٦ق.;التفسيرالكبير;جلد١٦;صفحه (١١٥-١١٧)