فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٢١٧٤
حكم شرعي ترجمه قرآن
حكم ترجمه قرآن
(حكم شرعي ترجمه قرآن)
(حکم فقهى جواز ترجمه آيات قرآن و قرائت آن در نماز)
فقها و قرآنپژوهان درباره جواز ترجمه قرآنکريم اختلافنظر دارند. به طور کلى مىتوان گفت:
١. ترجمه تفسيرى قرآن و به عبارتى بيان مفاهيم و معارف قرآن به زبانى غير از زبان عربى، مورد پذيرش همگان است.
٢. به عقيده بعضى از فقهاى اهلسنت مانند ابوحنيفه «ترجمه حرفي» (همان ترجمه به اصطلاح امروزي) جايز است و حتى آثار فقهى همچون جواز قرائت آن به جاى قرائت حمد در نماز و غيره بر آن مترتب مىشود؛ اما اکثريت قاطع دانشمندان اهلسنت ترجمه قرآن را جايز نمىدانند، تا چه رسد به جواز قرائت آن به جاى سوره حمد در نماز.
فقهاى شيعه بر جواز ترجمه قرآن اتفاق دارند ولى معتقدند لازم است هنگام قرائت در نماز، حمد و سوره به زبان عربى خوانده شود، و ترجمه آن کافى نيست.
نيز ر.ک: تاريخ ترجمه قرآن.
[١]زركشي ، محمد بن بهادر ، ٧٤٥ - ٧٩٤ق;البرهان فى علوم القرآن(باحاشيه);جلد١;صفحه (٤٦٤-٤٦٧)
[٢]زرقاني ، محمد عبد العظيم ، ١٩٤٨- م.;مناهل العرفان فى علوم القرآن;جلد٢;صفحه ١٤٢
[٣]بي آزار شيرازي ، عبد الكريم ، ١٣٢٣ -;ترجمه آوايى,تفسيرپيوسته وتاويل قرآن به قرآن ناطق;صفحه (٣٧-١٣٣)
[٤]راميار ، محمود ، ١٣٠١ - ١٣٦٣;تاريخ قرآن;صفحه ٦٤٨
[٥]شحاته ، عبد الله محمود;علوم القرآن;صفحه ٢٥٨