فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٣٣٦٠
طبقه مفسران اهل عراق
مفسّران مدرسه عراق
(طبقه مفسران اهل عراق)
(مفسّران مدرسه تفسيرى کوفه به رياست عبدالله بن مسعود)
«مدرسه عراق» به حوزه و محفل علمى و تفسيرى شهر کوفه گفته مىشود. عبدالله بن مسعود، صحابى جليلالقدر پيامبر (ص) تفسير و مفاهيم قرآن را به تابعان تعليم مىداد. افراد ذيل از مهمترين شاگردان اين مدرسه تفسيرى هستند:
١. علقمة بن قيس بن عبدالله بن مالک نخعى کوفي: وى در زمان رسول خدا (ص) متولد شد و از عمر، عثمان، امام على (ع) و ابنمسعود روايت کرده است؛
٢. ابوعائشة مسروق بن اجدع بن مالک بن اميّه همدانى کوفي: وى به کثرت علم شهرت داشت و از نظر حديث و تفسير، ثقه بود؛
٣. ابوعبدالرحمن اسود بن يزيد بن قيس نخعي: ايشان بر اثر روزه زياد، يک چشم خود را از دست داد و در سال ٧٤ ق وفات يافت؛
٤. ابو اسماعيل مرّة بن شراحيل همدانى کوفى معروف به مرّة الطيب و مرّة الخير (متوفاى ٧٦ ق)؛
٥. ابوعمرو عامر بن شراحيل شعبى حميرى کوفى: قاضى کوفه بود و از عمر، على (ع) و ابنمسعود روايت کرده است؛
٦. ابوطالب قتادة بن دعامة سدوسي: وى در شعر عربى اطلاعات زيادى داشت و در سال ١١٧ ق و در ٥٦ سالگى درگذشت؛
٧. ابوسعيد حسن بن ابى الحسن يسار بصرى معروف به حسن بصري: ايشان در سال ١١٠ ق در ٨٨ سالگى درگذشت.
مدرسه عراق (کوفه) از نظر اهميت، پس از مدرسه مکه به رياست عبدالله بن عباس، داراى رتبه دوم در ميان مدارس تفسيرى بود.
[١]عك ، خالد عبد الرحمان;الفرقان والقرآن;صفحه (٣٣٥-٣٤٦)
[٢]ذهبي ، محمد حسين،-١٩٧٧م.;التفسيروالمفسرون;صفحه (١٢٣-١٣٠)
[٣]كمالي دزفولي ، علي ، ١٢٩٢ -;تاريخ تفسير;صفحه (٣٩-٤٥)
[٤]جلاليان،حبيب الله;تاريخ تفسيرقرآن كريم;صفحه (٧٩-٨٣)
[٥]معرفت ، محمد هادي ، ١٣٠٩ -١٣٨٥.;التفسيروالمفسرون فى ثوبه القشيب;جلد١;صفحه ٣١٧