فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٣٨٣٦
قصه حضرت ادريس عليه السلام
قصه حضرت ادريس عليه السلام
(سرگذشت حضرت ادريس (ع) يکى از پيامبران الهى)
حضرت ادريس (ع) از پيامبرانى است که نامش دو بار در قرآن کريم با تجليل ذکر شده است:
١. (وَاذْكُرْ فِى الْكِتَابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَّبِيًّا(وَرَفَعْنَاهُ مَكَانًا عَلِيًّا))(مريم// ٥٦-٥٧)؛
٢. (وَإِسْمَاعِيلَ وَإِدْرِيسَ وَذَا الْكِفْلِ كُلٌّ مِّنَ الصَّابِرِينَ)((انبياء// ٨٥). )
اما تفصيل سرگذشت او در قرآن کريم ذکر نشده است.
در تفسير مجمع البيان آمده است که او جد پدر نوح، و اسم او در تورات، اخنوخ خوانده شده است. براساس روايات و تواريخ، ادريس نخستين کسى است که خط نوشت و جامه دوخت و علم خياطى را آموزش داد. وى را منشأ و معلم بسيارى از علوم از جمله علم نجوم، حساب، هندسه، هيئت و… دانستهاند.
عبدالوهاب نجار در قصصالانبيا آورده است که ادريس به مصر آمد و به دعوت مردم مشغول شد. مردم آن زمان به ٧٢ زبان سخن مىگفتند و خداوند همه آن زبانها و لغات را به وى تعليم داد و ادريس (ع) سياست و آداب تمدن و قوانين مملکتى و همچنين شهرسازى و اداره آن را به مردم آموخت. بر اثر تعليمات ايشان ١٨٨ شهر روى کره زمين بنا شد که کوچکترين آنها «رها» (يکى از شهرهاى ترکيه در زمان گذشته) است.
[١]رسولي ، هاشم ، ١٣١١ -;قصص قرآن;جلد١;صفحه ٣٤
[٢]خزائلي،محمد،١٢٩٢-١٣٥٣;اعلام القرآن;صفحه ٩٩
[٣]قرشي بنابي ، علي اكبر ، ١٣٠٧ -;قاموس قرآن;جلد٢;صفحه ٣٣٨
[٤]خرمشاهي ، بهاء الدين ، ١٣٢٤ -;دانش نامه قرآن وقرآن پژوهى;جلد١;صفحه ١٨٢