فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٤٥٣٢
مفسّران كلامي
مفسّران كلامي
(مفسّرانِ داراى گرايش کلامى)
مفسّرانى که تفسير خود را با عنايت خاص به بررسى مسائل کلامى و اعتقادى نگاشتهاند، مفسّران کلامى خوانده شدهاند. اسامى عدهاى از آنان به اين شرح است:
١. محمدامين بن محمد مختار جکنى الشنقيطى (١٣٢٥ - ١٣٩٣ق) از مفسّران اهلسنّت و صاحب تفسير أضواءالبيان فى إيضاح القرآن بالقرآن؛
٢. ناصرالدين ابوسعيد عبدالله بن عمر بن محمد بيضاوى شيرازى (م حدود٦٨٥ تا ٧١٩ق) از مفسّران نامى اهلسنّت و صاحب تفسير أنوارالتنزيل و أسرار التأويل معروف به «تفسير بيضاوى»؛
٣. شهابالدين سيّد محمود آلوسى بغدادى (١٢١٧ - ١٢٧٠ق) از مفسّران اهلسنّت و صاحب تفسير روح المعانى فى تفسير القرآن العظيم و السبع المثاني معروف به «تفسير آلوسي»؛
٤. فخرالدين رازى (م ٥٤٣ - ٦٠٦ق) از مفسّران اهلسنّت و صاحب تفسير مفاتيح الغيب که به تفسيرکبير شهرت دارد؛
٥. علاّمه سيّد محمدحسين طباطبايى (ره) (م ١٣٢١ - ١٤٠٢ ق) صاحب تفسير شريف الميزان.
نيز ر.ک: تفاسير کلامى؛ تفسير کلامى.
[١]ايازي ، محمد علي ، ١٣٣٣ -;آشنايى باتفاسيرقرآن;صفحه (١٠٩-١١٠)و(٨١-٨٢)و٥٢و١٨
[٢]ايازي ، محمد علي ، ١٣٣٣ -;المفسرون حياتهم ومنهجهم;صفحه (٧٠٣-٨٢)و(٦٥٠-٣٣)و١٥٨و١٣٨