فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٢٣٣٧
راويان قرائات
راويان قرائات
(راويان بى واسطه قرائت از ائمه قرّاء)
قرائتهاى قرآن به لحاظ چگونگى اِسناد چند نوع است:
قراءت، روايت، طريق و وجه.
قراءت: اگر اختلاف به يکى از ائمه هفتگانه و دهگانه قرائات و مانند آنها باشد و روايات و طرق آنها متفق باشند به آن قراءت گويند.
روايت: اگر اختلاف مستند به راوى بى واسطه قرائت از ائمه قراء باشد به آن روايت گويند و به چنين قاريانى که بى واسطه از امام نقل روايت مىکنند راويان قرائات نام نهند.
طريق: اگر اختلاف مستند به ناقلان بعد از راويان قرائات باشد به آن طريق گويند.
وجه: اگر اختلاف مستند به تخيير قارى باشد به آن وجه گويند.
راويان بى واسطه قرائتهاى دهگانه عبارتند از: راويان قرائتهاى ابن عامر، ابنقعقاع، ابن کثير، ابوعمرو، حمزه، خلف، عاصم، کسائى، نافع و يعقوب حضرمي.
توضيحات هر يک از اين واژهها در همين فرهنگنامه آمده است.
[١]زرقاني ، محمد عبد العظيم ، ١٩٤٨- م.;مناهل العرفان فى علوم القرآن;جلد١;صفحه ٤١٠