فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٨٥١
استعاذه هنگام قرائت
استعاذه هنگام قرائت
(پناه بردن به خدا از شر شيطان، هنگام تلاوت قرآن)
يکى از آداب و مستحبات تلاوت قرآن «استعاذه» (پناه بردن به خدا) است. قرآن مىفرمايد:((فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ) ؛ )پس چون قرآن مىخوانى از شيطان مطرود به خدا پناه بر (نحل// ٩٨) .
شيخ طوسى مىنويسد: اين آيه خطاب به پيامبر (ص) است؛ ولى منظور، جميع مکلفان است و از آنان خواسته شده است هرگاه اراده قرائت قرآن کردند، به خداوند پناه ببرند.
در قرآن بارها (اعراف// ٢٠٠؛ غافر//٥٦؛ فصلت//٢٦) به استعاذه از شيطان توصيه شده است.
استعاذه پيش از گفتن((بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ))از آداب قرائت قرآن کريم است.
درباره الفاظ استعاذه، عبارات گوناگونى نقل شده است؛ از جمله:
١. اعوذ بالله من الشيطان الرجيم؛
٢. اعوذ بالله السميع العليم من الشيطان الرجيم؛
٣. اعوذ بالله القادر من الشيطان الغادر؛
٤. اعوذ بالله القوى من الشيطان الغوي؛ و….
[١]زركشي ، محمد بن بهادر ، ٧٤٥ - ٧٩٤ق;البرهان فى علوم القرآن(باحاشيه);جلد١;صفحه ٤٦٠
[٢]سيوطي ، عبد الرحمان بن ابي بكر ، ٨٤٩ - ٩١١ق.;الاتقان فى علوم القرآن;جلد١;صفحه (٣٦٤-٣٦٦)