فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٧١٦
ادات قرآن
ادوات قرآن
(ادات قرآن)
(حروف و مشابهات حروفِ بهکار رفته در قرآن)
«ادوات» جمع «ادات» است، و ادوات قرآن يعنى حروف و هر چيزى که به حروف شباهت دارد؛ هرچند اسم يا فعل باشد.
ادوات قرآن به دليل اين که مىتوانند معانى متفاوتى داشته باشند، اهميتى فراوان دارند.
در کتاب الاتقان فى علومالقرآن شناخت معانى اين ادوات بر مفسر، لازم دانسته شده است؛ لذا در اين کتاب بابى مفصل به منظور بررسى و شناخت معانى ادوات قرآن گشوده شده است. همين کار نيز در کتاب البرهان فى علومالقرآن به چشم مىخورد.
ادوات قرآن فراوانند؛ مانند: ادات نهي، نفي، استفهام، عطف، تأکيد، استثنا، دعا، ندا، تعليل، الصاق، اباحه، ابتداى غايت، اختصاص، تقليل، تکثير، تمني، تنبيه، تنويع، تنزيه، زائد، شرط، موصول، امر، شک، عرض، غايت، قرب، جمع، تعريف و… که هريک جداگانه در مدخل مربوط به آن تشريح شده است.
[١]زركشي ، محمد بن بهادر ، ٧٤٥ - ٧٩٤ق;البرهان فى علوم القرآن(باحاشيه);جلد٤;صفحه (١٧٥-٤٤٥)
[٢]سيوطي ، عبد الرحمان بن ابي بكر ، ٨٤٩ - ٩١١ق.;الاتقان فى علوم القرآن;جلد٢;صفحه (١٦٦-٣٠٨)