فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٥١٠
آيه وصيت
آيه وصيت
(آيه ١٨٠ بقره و ١٠٦ مائده، در باره وصيت)
به آيات ١٨٠ سوره بقره و ١٠٦ سوره مائده «آيه وصيت» گفتهاند. خداوند در آيه ١٨٠ سوره بقره چنين ميفرمايد:
(كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالأقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ) ؛ بر شما مقرر شده است كه چون يكى از شما را مرگ فرا رسد اگر مالى بر جاى گذارد براى پدر و مادر و خويشاوندان [خود] به طور پسنديده وصيت كند [اين كار] حقى است بر پرهيزگاران .
هرچند براى تشريع و قانونگذارى وصيت، از واژه «کتب عليکم» در آيه استفاده شده است که ظهور در وجوب دارد، ولى وصيت کردن، مستحب است و اين تعبير نيز بر استحباب مؤکّد حمل مىشود. برخى نيز گفتهاند: وصيت ابتدا براساس همين آيه واجب بود؛ ولى پس از نزول آيات ارث، اين وجوب نسخ و به امر مستحب تبديل شد.
[١]مكارم شيرازي ، ناصر ، ١٣٠٥ -;تفسير نمونه;جلد١;صفحه (٦١٤-٦٢١)
[٢]طباطبايي ، محمد حسين ، ١٢٨١ - ١٣٦٠;الميزان في تفسير القرآن;جلد١;صفحه (٤٣٩-٤٤١)
[٣]طبرسي ، فضل بن حسن ، ٤٦٨ - ٥٤٨ق;مجمع البيان فى تفسيرالقرآن;جلد١;صفحه ٤٩٢