فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٤٦٤٩
نامهاي آيات
اسامي آيات
(نامهاي آيات)
(نامها، عناوين و القاب آيات قرآن)
بسيارى از آيات قرآن مجيد در سورههاى گوناگون نامها، عناوين يا القاب خاصى دارند که يا در احاديث آمده يا در زبان مردم به دلايلى رايج شدهاند، که برخى مستند و برخى غيرمستند هستند.
منشأ نامگذارى برخى از اين آيات، روايات پيامبر اکرم (ص) و ائمه اطهار (ع) ، و برخى بيان موضوعى فقهى، کلامى يا تاريخى، و برخى وجود کلمه مهم و قابلتوجه در آنها، و بعضى گرفتن بخشى از اول آيه (مثل آيات «و إن يکاد» و «أمّن يجيب») است.
برخى از اين آيات، عبارتند از: آيةالکرسى (بقره// ٢٥٥) ؛ آيه نور (نور// ٣٥) ؛ آيه شهادة (آل عمران// ١٨) ؛ آيه إفک (نور// ١٢) ؛ آيه امانت (احزاب// ٧٢) ؛ آيه دَين (بقره// ٢٨٢) ؛ آيه ملک (آل عمران// ٢٦) ؛ آيه مباهله (آل عمران// ٦١) ؛ آيه تطهير (احزاب// ٣٣) ؛ آيه سيف (توبه// ٥) ؛ آيه أمّن يجيب (نمل// ٦٢) ؛ آيه وإن يکاد (قلم// ٥١ - ٥٢) ؛ آيه اُخُوّت (حجرات//١٠) ؛ آيه إذن (توبه// ٦١) ؛ آيه تصديق (توبه// ٦١) ؛ آيه استدراج (اعراف// ١٨٢ و قلم// ٤٤) ؛ آيه استرجاح (بقره// ١٥٦) ؛ آيه استعاذه (نحل// ٩٨) ؛ آيه استيذان (نور// ٥٨) ؛ آيه اطاعت (نساء// ٥٩) ؛ آيه اکمال (مائده// ٣) ؛ و….
در اين فرهنگنامه حدود ٧٤ آيه از اين قبيل آيات شرح و تفسير شده است.
[١]حجتي ، محمد باقر ، ١٣١١ -;پژوهشى درتاريخ قرآن كريم;صفحه (٩٨-٩٩)
[٢]خرمشاهي ، بهاء الدين ، ١٣٢٤ -;دانش نامه قرآن وقرآن پژوهى;جلد١;صفحه (٧٣-١١١)