فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٤٦٤٣
مهيمن (قرآن)
مهيمن (قرآن)
(يکى از اوصاف قرآن)
«مهيمن» به معناى حافظ، شاهد، مراقب، امين، نگهبان و ايمنىبخش، و يکى از اسامى و صفات قرآن است:((وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ) ؛ «و اين کتاب قرآن را به حق بر تو نازل کرديم؛ در حالى که کتب پيشين را تصديق مىکند و حاکم بر آنها است» (مائده// ٤٨) . )
قرآن، حافظ کتابهاى گذشته است و اصل وجود آنها را تثبيت و تصديق مىکند و مراقب است و بر آنها اشراف دارد و در نتيجه مىتواند بعضى از احکام آنها را نسخ و بعضى ديگر را امضا و تثبيت کند و هر غلط و تحريف راه يافته در آنها را بيان مىکند.
واژه «مهيمن» دو بار در قرآن به کار رفته است؛ يکى آيه فوق که به عنوان وصف قرآن است، و ديگرى در آيه ٢٣ سوره حشر که وصف خداوند متعالى قرار گرفته است.
[١]سخاوي ، علي بن محمد ، ٥٥٨-٦٤٣ق.;جمال القراء و كمال الاقراء;جلد١;صفحه ١٧٥
[٢]ابن منظور ، محمد بن مكرم ، ٦٣٠ - ٧١١ق.;لسان العرب;جلد١٥;صفحه ١٣٩
[٣]مرتضي زبيدي ، محمد بن محمد ،١١٤٥ -١٢٠٥ق.;تاج العروس من جواهرالقاموس;جلد١٨;صفحه ٥٨٨
[٤]زركشي ، محمد بن بهادر ، ٧٤٥ - ٧٩٤ق;البرهان فى علوم القرآن(باحاشيه);جلد١;صفحه ٢٨٠
[٥]سيوطي ، عبد الرحمان بن ابي بكر ، ٨٤٩ - ٩١١ق.;الاتقان فى علوم القرآن;جلد١;صفحه ١٨٣
[٦]مصباح ، محمد تقي ، ١٣١٣ -;قرآن شناسى;جلد١;صفحه ٦٤
[٧]طبرسي ، فضل بن حسن ، ٤٦٨ - ٥٤٨ق;مجمع البيان فى تفسيرالقرآن;جلد٣;صفحه (٣٤٧-٣٤٩)
[٨]مكارم شيرازي ، ناصر ، ١٣٠٥ -;تفسير نمونه;جلد٤;صفحه ٤٠٠