فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٤٥٣٠
مفسّران قرن يازدهم
مفسّران قرن يازدهم
(مفسّران شيعه و اهلسنّت در قرن يازدهم هجرى قمرى)
برخى از مفسّران قرن يازدهم عبارتند از:
١. سيد حسين فرزند سيد على عاملى کرکى قزويني، معروف به خاتمالمجتهدين (م ١٠٠١ق) از بزرگان عصر صفويه و صاحب تفسير بر آيه ٥ سوره مائده؛
٢. سيّد شجاع (زنده تا سال ١٠٠٣ ق) فرزند سيد علي، از متکلمان شيعه و صاحب تفسير الآيات البيّنات؛
٣. امام متوکل عبدالله (م ١٠١٧ ق) از علماى زيديه و صاحب تفسير روضةالجنان فى اعجاز القرآن؛
٤. قاضى نورالله شوشترى (م ١٠١٩ق) از بزرگان اماميه و صاحب کتب تفسيرى مختلف مثل: تفسير آيه تطهير، تفسير آيه غار، تفسير آيهاى در باره رؤيت خدا، و دو حاشيه بر تفسير بيضاوي؛
٥. شيخ بهائى (م ١٠٣٠ق) از اعاظم اماميه و نويسنده تفسير عروة الوثقي؛
٦. ملاّصدرا، صدرالمتألهين شيرازى (م ١٠٥٠ق) مجدِّد فلسفه و از مشاهير حکمت اسلامى صاحب تفسير القرآن الکريم؛
٧. آخوند شمسالدين محمد لاهيجى گيلانى معروف به ملاّ شمسا (م ١٠٧٤ق) صاحب تفسير أسرار الآيات؛
٨. قطبالدين محمد فرزند شيخ على شريف فقيه لاهيجى اشکورى (م ١٠٨٦ق) متکلم و فيلسوف امامى و صاحب تفسير قطب الدين لاهيجي؛
٩. شيخ عبدالعلى فرزند جمعه عروسى حويزى شيرازى (م ١٠٩٧ ق) از علماى اخباريه و صاحب تفسير نورالثقلين؛
١٠. شيخ ملکعلى تونى (زنده در سال ١٠٩٨ق) عالم فاضل و فقيه شيعى و صاحب تفسير آيات الأحکام؛
١١. احمد بن محمد بن عمر خفاجى (م ١٠٦٩ ق) از علماى اهلسنّت، و صاحب تفسير عنايةالقاضى و کفاية الراضى على تفسير البيضاوي معروف به: «حاشية الشهاب» و «حاشية الخفاجي».
نيز ر.ک: تفاسير قرن يازدهم قمرى.
[١]صدرحاج سيدجوادي ، احمد ، ١٢٩٦ -;دائرة المعارف تشيع;جلد٤;صفحه (٥٣٣-٥٤٣)
[٢]شفيعي ، محمد;مفسران شيعه;صفحه ١٣٩