فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٤٥١٩
مفسّران قرن چهاردهم
مفسّران قرن چهاردهم
(مفسّران شيعه و اهلسنّت در قرن چهاردهم هجرى قمرى)
اسامى برخى از اهل تفسير در قرن چهاردهم به اين شرح است:
١. شيخ محمدعلى صالحى (م ١٣١٩ق) از علما و متکلمان اماميه و صاحب تفسير صالحي؛
٢. شيخ محمدتقي، معروف به آقا نجفى اصفهانى (م ١٣٣٢ ق) از علماى اماميه و صاحب چند تفسير از جمله تفسير أسرارالآيات؛
٣. سيد عبدالحسين کمونه (م ١٣٣٦ ق) از علماى شيعه در نجف و نويسنده تفسير نورالهدى؛
٤. شيخ حبيبالله شريف (م ١٣٤٠ق) از ائمه فتواى اماميه و مؤلف تفسير بوارق الدهر فى تفسير سورة الدهر؛
٥. سيد محمد عصار (م ١٣٥٦ق) از علماى اماميه و نگارنده تفسير ناسخالتفاسير؛
٦. شيخ ميرزا ابوتراب شهيدى قزوينى (م ١٣٥٧ق) مؤلف تفسير التبيين فى شرح آيات المواعظ و البراهين؛
٧. سيد محيىالدين موسوى عزيفى (زنده در سال ١٣٧٧ق) از علماى اماميه و صاحب تفسير آية التطهير فى الخمسة أهل الکساء؛
٨. شيخ محمدحسن کاشانى معروف به نجفي، از علماى شيعه (م١٣٩٠ق) و نويسنده تفسير معرفة القرآن؛
٩. آيتالله سيد ابوالحسن رفيعى قزوينى (م ١٣٩٦ق) صاحب تفسير رفيعي؛
١٠. حسينعلى راشد (م ١٣٩٧ق) از خطباى معروف معاصر و صاحب گفتارهايى در زمينه قرآن و تفسير؛
١١. علاّمه سيد محمد حسين طباطبايى (ره) صاحب تفسير گرانقدر الميزان؛
١٢. آيتالله شهيد مرتضى مطهرى (ره) داراى آثار متعدد تفسيرى.
از مفسّران اهلسنّت نيز مىتوان به افراد ذيل اشاره کرد:
١. محمد بن احمد اسکندرانى (م ١٣٠٦ ق) صاحب تفسير کشفالأسرارالنورانية القرآنيّة؛
٢. محمد بن عمر نووى جاوى (م ١٣١٦ق) مؤلف تفسير مراح لبيد لکشف معنى القرآن المجيد؛
٣. محمد رشيد رضا (م ١٣٥٤ق) نويسنده تفسير المنار فى تفسير القرآن (تفسير القرآن الکريم) ؛
٤. احمد بن مصطفى مراغى (م ١٣٦١ق) صاحب تفسير المراغي؛
نيز ر.ک: تفاسير قرن چهاردهم قمرى.
[١]معرفت ، محمد هادي ، ١٣٠٩ -١٣٨٥.;التفسيروالمفسرون فى ثوبه القشيب;جلد٢;صفحه (٤٧٠-٤٧٦)
[٢]صدرحاج سيدجوادي ، احمد ، ١٢٩٦ -;دائرة المعارف تشيع;جلد٤;صفحه (٥٥٧-٥٧٤)
[٣]شفيعي ، محمد;مفسران شيعه;صفحه ١٨٣