فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٤٥٠٥
مفسّران طبقه دوم
مفسّران طبقه دوم
(طبقه دوم مفسّران نزد شيعه و اهلسنت)
طبقه دوم مفسّران شيعه در تقسيمبندى سهگانه علاّمه طباطبايى (ره) اين گونه معرفى شدهاند: اهل تأليفات اوليه تفسير؛ مانند: فرات بن ابراهيم، ابوحمزه ثمالى، عياشى، على بن ابراهيم قمى و نعمانى. شيوه اين طبقه مثل طبقه چهارم از مفسّران اهلسنّت اين بود که روايات مأثور را که از طبقه اول گرفته بودند، با استناد در تأليفات خود درج و از هرگونه اعمالنظر خوددارى مىکردند.
طبقه دوم مفسّران شيعه طبق تقسيمبندى هشتگانه کتاب مبانى و روشهاى تفسير جمعى از تابعانند؛ مانند: سعيد بن جبير، يحيى بن يعمر، طاووس بن کيسان، ابوصالح ميزان بصري، محمد بن سائب کلبي، جابر بن يزيد جعفى و اسماعيل سدي.
مفسّران طبقه دوم اهلسنّت دستهاى از تابعان هستند که شاگردان مفسّران صحابهاند؛ مانند: مجاهد، سعيد بن جبير، عکرمه، ضحاک، طاووس بن کيسان يماني، يحيى بن يعمر و جابربن يزيد جعفي.
[١]جلاليان،حبيب الله;تاريخ تفسيرقرآن كريم;صفحه (٢٠٠-٢٠٢)
[٢]عميدزنجاني ، عباسعلي ، ١٣١٦ -١٣٩٠.;مبانى وروشهاى تفسيرقرآن;صفحه (٨٠-٨٢)
[٣]طباطبايي ، محمد حسين ، ١٢٨١ - ١٣٦٠;قرآن دراسلام;صفحه (٨٠-٨٢)و٧٦