فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٤٣٧٦
مصحف (قرآن)
مصحف (قرآن)
(يکى از اسامى قرآن)
«مصحف» يکى از اسامى و صفات قرآن است و در لغت به معناى نامههاى فراهم آورده شده و چيزى که در آن صحيفهها و رسالهها جمع شود و مجموعه اوراقى که در يک جلد جاى دهند، آمده است.
نام «مصحف» براى قرآن، مربوط به زمان نزول قرآن نيست؛ بلکه مىگويند وقتى ابوبکر قرآن را جمع کرد، به اصحاب گفت برايش نامى بگذاريد. برخى گفتند بر آن نام «انجيل» نهيد، بسيارى را از آن نام خوش نيامد، برخى گفتند آن را «سِفر» بناميد، بسيارى آن را نيز نپسنديدند و گفتند اين نام کتاب يهوديان است. ابنمسعود «مصحف» را پيشنهاد داد و اين نام پذيرفته شد.
برخى از قرآنپژوهان با توجه به اين که قرآن در زمان ابوبکر به طور کامل جمعآورى و تدوين نشد، بر اين نقل اشکال وارد کردهاند.
شايان ذکر است که واژه «مصحف» در قرآن کريم نيامده است؛ بلکه «صُحُفْ» در قرآن آمده است.
[١]سيوطي ، عبد الرحمان بن ابي بكر ، ٨٤٩ - ٩١١ق.;الاتقان فى علوم القرآن;صفحه (١٨٤-١٨٥)
[٢]ابن منظور ، محمد بن مكرم ، ٦٣٠ - ٧١١ق.;لسان العرب;جلد٧;صفحه ٢٩١
[٣]فيروز آبادي ، محمد بن يعقوب ، ٧٢٩ - ٨١٧ق;بصائرذوى التمييزفى لطائف الكتاب العزيز;جلد١;صفحه (٨٦-٨٧)