فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٣٨٢٨
قصه اصحاب فرعون
قصه قوم فرعون
(قصه اصحاب فرعون)
(سرگذشت قرآنى لشکريان فرعون و عاقبت شوم آنها)
قصه قوم فرعون در آيات ٤٩ -٥٠ سوره بقره، ٣٨ - ٤٠ سوره قصص، ٥٧ - ٧٦ سوره طه؛ و… با تعبير «آلفرعون» و «قوم فرعون» آمده است.
منظور از قوم فرعون در اين آيات، همان «قبطيان» مصر يعنى هواداران سپاهيان فرعون بودند. داستان نابودى قوم فرعون که ناشى از غرور و نخوت و سوءتدبير فرعون بود، در قرآن کريم مسطور و اجمال آن بهاين شرح است.
پس از آن که بنىاسرائيل آماده حرکت به سوى سرزمين موعود شدند و به کرانههاى نيل رسيدند، فرعونيان آگاه شدند و با لشکرى عظيم آنها را تعقيب کردند. بنىاسرائيل خود را در محاصره دريا و دشمن مىديدند. به موسى (ع) دستور داده شد که راهى خشک براى آنها در دريا بگشا که نه از تعقيب فرعونيان ترسى داشته باشند و نه از غرق شدن در دريا (طه// ٧٧) . به اين ترتيب، موسى (ع) و بنىاسرائيل وارد جادههايى شدند که با کنار رفتن آبها در درون دريا پديدار شد. در اين هنگام، فرعون لشکريانش را درپى بنىاسرائيل فرستاد و خود نيز وارد همان جادهها شد. هنگامى که آخرين نفر لشکر فرعون وارد دريا شد و آخرين فرد از بنىاسرائيل از آن بيرون رفت، به امواج آب فرمان داده شد به جاى نخستين بازگردد. بهاين ترتيب، فرعون و قومش در چنگ غضب الهى جان باختند.
[١]مكارم شيرازي ، ناصر ، ١٣٠٥ -;تفسير نمونه;جلد١٣;صفحه (٢٥٧-٢٥٩)
[٢]خرمشاهي ، بهاء الدين ، ١٣٢٤ -;دانش نامه قرآن وقرآن پژوهى;جلد٢;صفحه (١٥٥٦-١٥٥٧)