فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٣٧٩
آيه حفظ
آيه حفظ
(آيه ٩ سوره حجر، در باره حفظ قرآن از تحريف)
به آيه ٩ سوره حجر «آيه حفظ» مىگويند:((إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ) ؛ «بىترديد ما اين قرآن را به تدريج نازل كردهايم و قطعا نگهبان آن خواهيم بود». )
اين آيه از ديرباز از شواهد و مستندات قرآنى براى رفع شبهه تحريف قرآن و اثبات تحريفناپذيرى آن بوده است.
علامه طباطبايى (ره) در تفسير اين آيه ميگويد: "معناى آيه اين است که قرآن از ناحيه خودت (رسولالله (ص) ) يا از ناحيه ملائکه نازل نشده است تا در نگهدارى آن محتاج آنان باشى و خودت را به زحمت بيفکني؛ بلکه ما آن را نازل کردهايم و خود نگهدار آن هستيم…. پس آيه شريفه بر مصونيت قرآن از تحريف دلالت مىکند؛ خواه تحريف به معناى دست بردن در آن به زياد يا کم کردن و خواه به معناى جا به جا کردن باشد؛ چون ذکر خدا است و مانند خداى تعالى ابدى است".
درباره اين که خدا وند سبحان قرآن را از چه امورى حفظ ميکند تفاسير گوناگونى ارائه شده است:
١. مصونيت و حفظ از تحريف و نقصان و زياده؛
٢. حراست از نابودى تا آخر اين جهان؛
٣. نگهدارى از منطقهاى گمراهکننده ضد قرآني.
[١]مكارم شيرازي ، ناصر ، ١٣٠٥ -;تفسير نمونه;جلد١١;صفحه ١٧
[٢]خويي ، ابوالقاسم ، ١٢٧٨ - ١٣٧١;البيان فى تفسيرالقرآن;صفحه ٢٢٥
[٣]منصور ، عبدالحميد يوسف;نيل الخيرات فى القراءات العشرة;جلد١٢;صفحه ١٠١