فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٣٣٧٤
طبقه مفسران عامه عصر تدوين
طبقه مفسران عامه عصر تدوين
(مفسران ميانه قرن دوم هجرى از نظر اهلسنّت)
با توجه به اينکه عصر تدوين را معمولاً اواخر عهد بنىاميه و ابتداى عهد بنىعباس (١٣٣ ق) دانستهاند، طبقه مفسران عامه عصر تدوين کسانى هستند که علامه طباطبايى (ره) آنها را درطبقه چهارمِ تقسيمبندى خويش ذکر کرده است. مراغى در مقدمه تفسير خود (ج ١، ص ٦-١٠) اين افراد را در طبقه سوم قرار داده است.
مشهورترين مفسران اين طبقه عبارتند از:
١. يزيد بن هارون سلمى (م ١١٧ق) ؛
٢. شعبة بن حجاج (م ١٦٠ق) ؛
٣. وکيع بن جراح (م ١٩٧ق) ؛
٤. سفيان بن عيينه (م ١٩٨ق) ؛
٥. روح بن عباده بصرى (م ٢٠٥ق) ؛
٦. عبدالرزاق بن همام (م ٢١١ق) ؛
٧. آدم بن ابىاياس (م ٢٢٠ق) ؛
٨. عبد بن حميد (م ٢٤٩ق) ؛
تأليفات تفسيرى اين افراد به صورت مستقل نبود؛ بلکه روايات تفسيرى را به عنوان بخشى از ابواب حديث و ضمن تأليفات حديثى گردآورى مىکردند.
نيز ر.ک: طبقات مفسران اهلسنت.
[١]ذهبي ، محمد حسين،-١٩٧٧م.;التفسيروالمفسرون;جلد١;صفحه ١٤١
[٢]طباطبايي ، محمد حسين ، ١٢٨١ - ١٣٦٠;قرآن دراسلام;صفحه (٧٦-٧٧)
[٣]جمعي از محققان;علوم القرآن عندالمفسرين;جلد٣;صفحه ٤٥١
[٤]سيوطي ، عبد الرحمان بن ابي بكر ، ٨٤٩ - ٩١١ق.;الاتقان فى علوم القرآن;جلد٤;صفحه ٢٤٢
[٥]زرقاني ، محمد عبد العظيم ، ١٩٤٨- م.;مناهل العرفان فى علوم القرآن;جلد٢;صفحه ٣٢