فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٣٣١
آيه امانت
آيه امانت
(آيه ٧٢سوره احزاب، در باره پذيرش امانت الهى توسط انسان)
آيه ٧٢ سوره احزاب را آيه امانت مىگويند: (إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنسَانُ إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا) ؛ ما امانت [الهى و بار تكليف] را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه كرديم پس از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناك شدند و[لى] انسان آن را برداشت راستى او ستمگرى نادان بود .
درباره واژه اصلى اين آيه (امانت) معانى و تأويلات چندى گفتهاند:
١. امام صادق (ع) آن را ولايت امام على (ع) دانسته است.
٢. ابنعباس و مجاهد، آن را به معناى احکام و فرايضى الهى گرفتهاند.
٣. فرمانبردارى از دستور خدا.
٤. گروهى آن را به عقلى که ملاک تکليف و مناط ثواب و عقاب است تفسير کردهاند.
٥. برخى ديگر آن را امانتهاى مردم و وفاى به عهد آنان دانستهاند.
٦. عدهاى آن را معرفت خدا شمردهاند.
٧. علامه طباطبايى امانت را ولايت الهي مىداند.
[١]خرمشاهي ، بهاء الدين ، ١٣٢٤ -;دانش نامه قرآن وقرآن پژوهى;جلد١;صفحه (٧٧-٧٨)
[٢]منصور ، عبدالحميد يوسف;نيل الخيرات فى القراءات العشرة;جلد١٦;صفحه ٣٤٨
[٣]سبحاني ، جعفر ، ١٣٠٨ -;الايمان والكفرفى الكتاب والسنة;جلد١;صفحه ٢٤٥
[٤]مكارم شيرازي ، ناصر ، ١٣٠٥ -;تفسير نمونه;جلد١٧;صفحه (٤٥٠-٤٥٦)
[٥]فخر رازي ، محمد بن عمر ، ٥٤٤ - ٦٠٦ق.;التفسيرالكبير;جلد٢٥;صفحه ٢٣٤