فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٢٥٦٠
سُوَر سجده
سُوَر سجده
(سورههاى داراى سجده واجب يا مستحب)
در مجموع قرآن مجيد پانزده آيه وجود دارد است كه مستحب يا واجب است انسان هنگام خواندن يا شنيدن آنها سجده کند، به چنين سجدهاي سجده تلاوت گفته ميشود و چهارده سورهاي که اين پانزده آيه را در خود جاي دادهاند را سور سجده يا سور سجده دار ناميدهاند.
شافعى در همه آنها سجده را مستحبّ مىداند و ابو حنيفه در همه آنها به وجوب فتوى داده است. امّا شيعه به پيروى از ائمه اطهار عليهم السّلام فقط در چهار مورد از آنها سجده را واجب مىداند كه به محض خواندن يا شنيدن آن سجده واجب است: اول: آيه پانزدهم از سوره الم سجده، دوم: آيه سى و هفتم از سوره فصلت، سوم: آيه شصت و دوم از سوره النجم، چهارم: آيه نوزده از سوره علق، و در يازده مورد باقي مانده سجده مستحبّ مىباشد. اين يازده مورد در ده سوره قرآن قرار داشته و عبارتند از: سوره: اعراف آيه٢٠٦؛ سوره رعد آيه ١٥؛ سوره نحل آيه ٤٩؛ سوره بنى اسرائيل (اسراء) آيه ١٠٧؛ سوره مريم آيه ٥٨؛ سوره حجّ آيه ١٨ و آيه ٧٧؛ سوره فرقان آيه ٦٠؛ سوره نمل آيه ٢٦؛ سوره ص آيه ٢٤؛ سوره انشقاق آيه ٢١.
نيز ر.ک: سُوَر عزائم.
[١]خرمشاهي ، بهاء الدين ، ١٣٢٤ -;دانش نامه قرآن و قرآن پژوهى;جلد٢;صفحه ١٢٤٨و١٢٤٦و١٢٤٤و١٢٤٣و١٢٣٨
[٢]فيض كاشاني ، محمد بن شاه مرتضي ، ١٠٠٦ - ١٠٩١ق.;التفسيرالصافى;جلد٥;صفحه ٣٥٠
[٣]طبرسي ، فضل بن حسن ، ٤٦٨ - ٥٤٨ق;مجمع البيان في تفسير القران;جلد١٠;صفحه ٤٠٣