فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٢٢٩٣
خواص آيات
خواص آيات
(آثار دنيوى تلاوت آيات قرآن؛ اعم از مادى و معنوي)
تلاوت آيات قرآن غير از اجر و پاداش اخروى، در همين دنيا نيز خواص و آثاري اعم از مادى و معنوى دارد. بسيارى از اين خواص از طريق روايات ائمه اطهار (ع) و پيامبر اکرم (ص) و برخى نيز از طريق تجربه عالمان و زبان به زبان به دست ما رسيده است. بر همين اساس، در کتابهاى علوم قرآنى نيز به بيان فضائل، آثار و خواص آيات و سورههاي قرآنى پرداختهاند.
به برخى از آيات و خواص آنها اشاره مىکنيم:
١. آيه «بسمله» (بسم الله الرحمن الرحيم) : هر کارى که با «بسم الله» آغاز شود، مبارک است و خدا درآن کار يارىرسان.
٢. آيةالکرسى: هر کس آن را پيش از خواب و پس از هر نماز واجب بخواند، از بيمارى فلجى نترسد و نيش و زهر جانواران از قبيل زنبور، عقرب، مار و… به او آسيب نرساند. براى تقويت حافظه، سالم ماندن از بلاها و آفات، دفع چشمزخم و امان از سحر موثر است. خواندن آن پس از هر نماز قبض روح را آسان کرده، ثواب شهيدان را دارد.
٣. آيه آخر سوره کهف: هر کس وقت خواب آن را بخواند، هر وقتى که بخواهد بيدار ميشود.
٤. آيه «و إن يکاد» (٥١ و ٥٢ سوره قلم) : براى دفع چشمزخم بسيار مشهور و معروف است.
٥. آيه ٩ سوره يس (وَجَعَلْنَا مِن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لاَ يُبْصِرُونَ) : براى مخفىماندن از ديد دشمن بسيار مجرّب است.
٦. آيات ٥٩ سوره انعام و ٨ سوره طارق: براى پيداشدن گمشده انسان است.
٧. آيه ٦٩ سوره انبياء (يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَى إِبْرَاهِيمَ) : نوشتن در ورقه و آويختن آن بر شخص تبدار نافع است.
درکتاب القرآن فضائله و آثاره فى النشأتين حاج فخرى شيخ سلمان النجفي، روايات مربوط به اين موضوع جمعآورى شده است.
عالمان به اين نکته تذکر دادهاند که تأثير خواص آثار مذکور براى آيات و سورههاي قرآن، مشروط به ميزان خلوص نيت و اعتقاد انسان به قرآن و عمل به آن است.
[١]منصور ، عبد القادر محمد;موسوعة علوم القرآن;صفحه (٢٣٢-٢٤٢)
[٢]مجلسي ، محمد باقر بن محمد تقي ، ١٠٣٧ - ١١١١ق.;بحارالانوار;جلد٨٩;صفحه ٣٠٩و٢٨٢و٢٧١و(٢٦٥-١٨٦)و٢٦٢
[٣]زركشي ، محمد بن بهادر ، ٧٤٥ - ٧٩٤ق;البرهان فى علوم القرآن(باحاشيه);جلد١;صفحه (٤٣٤-٤٣٧)
[٤]جمعي از محققان;علوم القرآن عندالمفسرين;جلد٢;صفحه (٢٧٩-٢٨٥)
[٥]سخاوي ، علي بن محمد ، ٥٥٨-٦٤٣ق.;جمال القراء و كمال الاقراء;جلد١;صفحه ٢٢٩