فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٢١٥١
حق ( قرآن )
حق ( قرآن )
(يکى از اوصاف قرآن)
از جمله اسامى و صفات قرآن «حق» و «حقاليقين» است «حق» به معناى ثابت و درست و مطابق با واقع است.
واژه «حق» در ٣٦ مورد بر قرآن اطلاق شده است؛ مانند:((فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُواْ فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ))(بقره// ٢٦) ؛ يونس// ١٠٨؛ بقره// ٩١، ١٤٤، ١٤٩؛ آلعمران//٦٠؛ نساء// ١٧٠؛ مائده// ٨٤؛ انعام// ٥ و ٦٦؛ هود// ١٧و٢٠؛ رعد// ١و١٩؛ کهف// ٢٩؛ ….
در هفت مورد نيز احتمالاً منظور از «حق» قرآن است: مائده// ٤٨و٨٣؛ انعام// ٥٧؛ اسراء// ٨١؛ سبأ// ٤٩؛ فصلت// ٥٣؛ زخرف// ٧٨.
همچنين مراد از کلمه «حقاليقين» در آيات ٥١ سوره حاقه و ٩٥ سوره واقعه «قرآن» است.
بنا به ملاحظات ذيل، کلمه حق بر قرآن اطلاق شده است:
١. حقايقى که قرآن از آنها حکايت مىکند؛
٢. درست بودن ادعاى قرآن به اينکه از طرف خداوند است؛
٣. حقانيت و تطابق قرآن با نشانههايى که در کتابهاى آسمانى پيشين درباره آن آمده است.
[١]سيوطي ، عبد الرحمان بن ابي بكر ، ٨٤٩ - ٩١١ق.;الاتقان فى علوم القرآن;جلد١;صفحه ١٨٠
[٢]راغب اصفهاني ، حسين بن محمد ، - ٥٠٢ق;المفردات فى غريب القرآن;صفحه ١٢٤
[٣]مصباح ، محمد تقي ، ١٣١٣ -;قرآن شناسى;جلد١;صفحه ٣٦
[٤]شريفي،محمدحسين;شناخت نامهاى قرآن;صفحه ٥٣
[٥]محمودي،مجتبي;قرآن درقرآن;صفحه ١٩١
[٦]راميار ، محمود ، ١٣٠١ - ١٣٦٣;تاريخ قرآن;صفحه ٣١
[٧]جلالي نائيني ، محمد رضا ، ١٢٩١ - ١٣٨٩.;تاريخ جمع قرآن;صفحه ١١