فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ١٧٥١
تفسير اجتماعي
تفسير اجتماعي
(تفسير با رويکرد به مباحث اجتماعى)
به نوعى گرايش تفسيرى که با دقت در معنا فقط مفاهيم ادبى و اجتماعى را از آيات استنباط ميکند تفسير اجتماعي گفته ميشود و در منابع علوم قرآنى به دو معنا به کار رفته است:
١. مطالعه احوال بشر در دورههاى مختلف بر اساس قرآن، و پرداختن به عوامل اختلاف بشر از جهت قوت و ضعف، عزت و ذلت، علم و جهل، ايمان و کفر و…، و گرايش به جامعهشناسى و تاريخ امتها در تفسير آيات قرآن.
٢. آميختن آموزههاى دينى قرآن با اصول و قوانين اجتماعي، و به عبارت ديگر؛ تطبيق نظريات قرآن در حيطه اجتماع و استوار ساختن حيات جامعه بشرى بر پايه نظريات قرآني.
از ويژگيهاى بارز اين گرايش تفسيري، تطبيق نص قرآن بر فرهنگ حاضر و جامعهاى است که مفسر در آن زندگى ميکند، و همچنين اثبات انسجام بين فهم قرآن و ارزشهاى اجتماعي.
نيز ر.ک: تفاسير اجتماعي؛ مفسران اجتماعي.
[١]ايازي ، محمد علي ، ١٣٣٣ -;المفسرون حياتهم ومنهجهم;صفحه ٥٣
[٢]كمالي دزفولي ، علي ، ١٢٩٢ -;تاريخ تفسير;صفحه ٢٢٢
[٣]ايازي ، محمد علي ، ١٣٣٣ -;آشنايى باتفاسيرقرآن;صفحه ١٢٣
[٤]ذهبي ، محمد حسين،-١٩٧٧م.;التفسيروالمفسرون;جلد٢;صفحه ٦٠١
[٥]عقيقي بخشايشي ، عبد الرحيم ، ١٣٢٢ -١٣٩١.;طبقات مفسران شيعه;جلد١;صفحه ٢١١