فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ١١٧٦
امالكتاب ( قرآن )
امالكتاب ( قرآن )
(يکى از اسامى و صفات قرآن)
امالکتاب سه بار در قرآن براى دو معنا ذکر شده است
١. لوح محفوظ (دو مورد) ؛
٢. اصل، عمده و اساس که منظور، قرآن کريم بهويژه آيات محکم آن است (يک مورد) .
بنابراين، يکى از اسامى و صفات قرآن «امالکتاب» است که در آيه ذيل مىفرمايد:((هُوَ الَّذِيَ أَنزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ)…) ؛ اوست كسى كه اين كتاب [ قرآن] را بر تو فرو فرستاد پارهاى از آن آيات محكم [ صريح و روشن] است آنها اساس كتابند و [پارهاى] ديگر متشابهاتند [كه تاويلپذيرند] (آل عمران// ٧) .
علامه طباطبايى درباره وصف قرآن به «امالکتاب» مىگويد: «ام» به معناى اصلى است که همه چيز به آن بازمىگردد. به اين دليل به آيات محکمات «امالکتاب» گفته شده است که براى تفسير و تأويل آيات متشابه بايد به آيات محکم رجوع شود، و «امالکتاب» اضافه لاميه نيست؛ بلکه اضافه تبعيضيه است.
[١]طباطبايي ، محمد حسين ، ١٢٨١ - ١٣٦٠;الميزان في تفسير القرآن;جلد٣;صفحه ٢٠
[٢]راميار ، محمود ، ١٣٠١ - ١٣٦٣;تاريخ قرآن;صفحه ٣١
[٣]مغنيه ، محمد جواد ، ١٣٢٢ - ١٤٠٠ق;التفسيرالكاشف;جلد٢;صفحه (١٢-١٣)