فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٥٨ - غُسل
[٥]١٥
[٦] ١٩
[٧] مصباح الفقيه ٦/ ١٤ ؛ العروة الوثقى ٢/ ١٤٣
[٨] مختلف الشيعة ١/ ٣٣٩
[٩] العروة الوثقى ٢/ ١٤٧ ؛ موسوعة الخوئى ١٠/ ٣٤
[١٠] العروة الوثقى ٢/ ١٤٥ .
غسل جنابت
غسل جنابت: از غسلهاى واجب.
غسل جنابت غسلى است كه به سبب جنابت( جنابت) بر انسان واجب مىشود. از احكام آن در باب طهارت سخن گفتهاند.
حكم تكليفى: به قول مشهور، غسل جنابت واجب غيرى است كه براى انجام دادن عمل واجبِ مشروط به طهارت ـ مانند طواف واجب و نمازهاى واجب روزانه ـ واجب مىشود. بنابر اين، غسل جنابت واجب نفسى نمىباشد؛ بلكه مستحب نفسى است؛ يعنى استحباب آن به جهت حصول طهارت به سبب آن ـ نه غايتى ديگر همچون زيارت و تلاوت قرآن ـ است؛ ليكن براى زيارت يا تلاوت قرآن و ديگر غايات مستحب، مستحب غيرى مىباشد.[١]
چگونگى: غسل جنابت همچون ديگر غسلها به دو گونه ترتيبى و ارتماسى انجام مىگيرد.[٢]
احكام: اگر جنابت به سبب خروج منى باشد، به قول مشهور، استبرا( استبراء) پيش از غسل مستحب است.[٣]
شستن دستها سه بار و نيز مضمضه و استنشاق قبل از غسل مستحب است؛[٤] چنان كه گفتن «بسم اللّه» و خواندن دعاهاى وارد شده هنگام غسل كردن استحباب دارد.[٥]
غسل جنابت به گونه ارتماسى در آب راكد مكروه است.[٦]
غسل جنابت از وضو كفايت مىكند و بنابر قول مشهور، وضو با غسل جنابت استحباب ندارد.[٧]
چنانچه در اثناى غسل جنابت جنب شود، غسل باطل است و بايد آن را از سر بگيرد؛ اما اگر حدث اصغر عارض شود، در بطلان غسل و از سر گرفتن آن اختلاف است؛ چنان كه بنابر قول به صحّت غسل، در وجوب وضو براى نماز نيز اختلاف مىباشد( حدث).