فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٥٨ - ظرف
٢ ـ ٣. به شراب: بنابر قول منسوب به مشهور، ظرف متنجس به شراب(خمر) بايد هفت بار شسته شود تا پاك گردد.[٥٧] برخى، سه بار شستن را لازم دانستهاند.[٥٨] برخى ديگر، همچون ساير نجاسات، يك بار شستن را كافى دانستهاند.[٥٩] برخى، دو مرتبه شستن را در همه نجاسات ـ جز ولوغ ـ لازم دانستهاند.[٦٠] آيا لزوم تعدد شستن بنابر قول به آن، اختصاص به شستن با آب قليل دارد يا از اين جهت تفاوتى ميان آب قليل و كثير نيست؟ مسئله اختلافى است.[٦١]
در اينكه حكم ياد شده اختصاص به خمر دارد يا در همه انواع مست كنندهها جارى مىباشد، اختلاف است.[٦٢]
چگونگى تطهير ظروف متنجس.
الف. با آب قليل: ظرف متنجس با آب قليل دو گونه قابل تطهير است: نخست آنكه سه بار آن را از آب پر كنند و خالى نمايند و ديگر آنكه سه بار آب به درون ظرف بريزند و در هر بار در ظرف بچرخانند؛ به گونهاى كه به تمامى جاهاى نجس برسد و سپس بيرون بريزند.[٦٣] برخى در كفايت گونه نخست تطيهر اشكال كردهاند.[٦٤]
ب. با آب كثير: بنابر قول منسوب به مشهور، ظرف متنجس به هر نوع نجاستى، حتى ولوغ سگ يا خمر با يك بار شستن در آب كثير پاك مىشود؛ ليكن در متنجس به ولوغ، قبل از شستن بايد خاك مالى شود. بنابر اين، تعدد شستن اختصاص به آب قليل دارد.[٦٥]
ج. ظروف بزرگ ثابت: ظرفهاى بزرگى كه قابليت جابه جايى ندارند در صورت نجس شدن به يكى از روشهاى زير تطهير مىگردند:
سه بار پر كردن از آب و هر بار با ظرفى خالى كردن. آب را به داخل ظرف ريختن و رساندن آن با دست يا وسيلهاى ديگر ـ به تمامى جاههاى نجس و سپس خالى كردن ظرف. اين عمل بايد سه بار تكرار شود. رساندن آب به تمامى جاهاى نجس ظرف به وسيلهاى چون آفتابه از پايين به بالا يا بالعكس و خالى كردن آن.