فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٥٧ - ظرف
در نجاستهاى خاص
٢ ـ
[١]به ولوغ سگ: بنابر قول مشهور، ظرفى كه به ولوغ سگ نجس شده است؛ يعنى سگ آن را ليسيده يا از آن چيز مايعى خورده، بايد ابتدا آن را خاك مالى كرد و سپس دو بار شست.[٤٦] در اينكه خاك مالى تنها در صورت شستن ظرف با آب قليل لازم است يا مطلقا؛ هرچند با آب كثير شسته شود، اختلاف مىباشد. مشهور قول دوم است.[٤٧] نيز در اينكه دو بار شستن، به شستن با آب قليل اختصاص دارد يا مطلقا لازم است، حتى اگر با آب كثير شسته شود، اختلاف است.[٤٨] همچنين در اينكه آيا بعد از تطهير با آب، ظرف را بايد خشك كرد يا لازم نيست؟ اختلاف مىباشد. مشهور قائل به قول دوماند؛[٤٩] ليكن برخى خشك كردن ظرف را لازم دانستهاند.[٥٠]
چنانچه ظرفى با آب دهان سگ ـ بدون ولوغ ـ يا رطوبت بدن آن و يا افتادن سگ به درون ظرف، نجس شود، بنابر قول مشهور، خاك مالى لازم نيست.[٥١]
٢ ـ ٢. به ولوغ خوك يا مردار موش: بنابر قول مشهور ميان متأخران، ظرفى كه با ولوغ خوك نجس شده است بايد هفت بار شسته شود و نيازى به خاك مالى كردن نيست.[٥٢] برخى قدما خوك را به سگ ملحق كرده و در نتيجه يك بار خاك مالى و دو بار شستن را لازم دانستهاند.[٥٣]
در اينكه لزوم هفت مرتبه شستن بنابر قول نخست، اختصاص به شستن با آب قليل دارد يا مطلقا لازم است، هرچند با آب كثير شسته شود، مسئله اختلافى است. بنابر قول نخست، يك بار شستن با آب كثير كفايت مىكند؛[٥٤] ليكن بنابر قول دوم، در لزوم هفت بار شستن فرقى ميان آب قليل و كثير نيست.[٥٥]
بنابر قول مشهور، ظرفى كه موش صحرايى در آن مرده باشد، بايد هفت بار شسته شود[٥٦](جُرَذ). در اينكه لزوم تعدد شستن، به آب قليل اختصاص دارد يا نه، اختلافى كه در ولوغ خوك گذشت اينجا نيز مطرح است.