فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٩٧ - صلح
صلح سخن گفتهاند.
صلح حطيطه جايز و صحيح است؛ خواه مورد آن عين باشد، مانند اينكه مصالحه بر نصف يا يك سوم خانه مورد اختلاف صورت گيرد[٢] و يا دين، مانند مصالحه بر بعض دين مورد ادّعا[٣] چنان كه در دين مدت دار نيز طلبكار مىتواند بر بخشى از دين مصالحه كند و آن مقدار را در ازاى دريافت نقدى باقى مانده بدهى اسقاط نمايد[٤]
( صلح)
[١]تذكرة الفقهاء ١٦/ ٧ ؛ مسالك الافهام ١٤/ ٢١٨
[٢] تذكرة الفقهاء ١٦/ ١٠
[٣] ١٣
[٤] جواهر الكلام ٢٥/ ٣٦ ـ ٣٧ .
صلح مُحابات محابات
صلوات
صلوات: درود فرستادن.
صلوات در عرف شرع عبارت است از درود فرستادن بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و اهل بيت او عليهم السّلام يا ديگر مقربان درگاه الهى. از آن به مناسبت در باب طهارت و صلات سخن گفتهاند.
فضيلت صلوات: صلوات بر محمد و آل محمد عليهم السّلام مستحب مؤكد است و روايات فراوانى در فضيلت و پاداش آن وارد شده است[١]از جمله: در روايتى از محمد بن مسلم، از امام باقر يا امام صادق عليهما السّلام آمده است: «در مقام سنجش اعمال [ در قيامت ] عملى سنگينتر از صلوات بر محمد و آل محمد [ عليهم السّلام ] نمىباشد. اعمال فرد در كفه ترازو گذاشته مىشود و كم مىآيد و چون صلوات بر آن افزوده مىشود، موجب رجحان و سنگينى آن مىگردد»[٢] در روايتى ديگر از امام صادق عليه السّلام آمده است: «دعا همچنان در پس حجاب مىماند و بالا نمىرود تا آنگاه كه بر محمد و آل محمد [عليهم السّلام] صلوات فرستاده شود»[٣]
صلوات كامل: در صلوات بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله، خاندان آن حضرت نيز داخل مىباشند؛ از اين رو، صلوات بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بايد با صلوات بر خاندان آن حضرت توأم باشد و صلوات بدون آن، ابتر و ناقص است[٤]
كيفيت صلوات: در صلوات، كيفيت