فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٨٧ - صفت
قائل به عدم ثبوت اند[١١](مفهوم).
[١]المصباح المنير، معجم مقاييس اللغة، لسان العرب، واژه «وصف»
[٢] العروة الوثقى ١ / ٢٥٧
[٣] جواهر الكلام ٢٤/ ٢٧٤ ـ ٢٨٣
[٤] مستمسك العروة ١٢/ ٢٤٦ ـ ٢٤٧
[٥] جواهر الكلام ٢٧/ ٢٨١ ـ ٢٨٣
[٦] ٢١ / ١١٨
[٧] ٣٨/ ٣٨٣ ـ ٣٨٤
[٨] قواعد الاحكام ٢/ ١٠٣ ؛ جامع المقاصد ٥/ ٢٤
[٩] مسالك الافهام ٦/ ٩٣ ـ ٩٤ ؛ جواهر الكلام ٢٨ / ٢٢٧
[١٠] اصول الإستنباط / ١٢٣
[١١] اصول الفقه ١/ ١١٢ ـ ١١٣ .
صفد
صَفْد: چسبانيدن پاها به يكديگر.
صفد در لغت به معناى بستن چيزى با طناب، زنجير و مانند آن است[١] ليكن مراد از آن در كلمات فقها كه موضوع حكم شرعى واقع شده آن است كه پاها به گونهاى به هم چسبيده باشند كه گويى با طناب و مانند آن به يكديگر بسته شدهاند. عنوان ياد شده در باب صلات آمده است.
باز گذاشتن پاها به مقدار سه انگشت بسته تا يك وجب در حال قيام براى نمازگزار مرد مستحب و چسبانيدن آنها به يكديگر مكروه است[٢] ليكن براى زن مستحب مىباشد[٣]
[١]لسان العرب، واژه «صفد»
[٢] جواهر الكلام ١١/ ٩٠ ؛ العروة الوثقى ٣/ ٣٧
[٣] الروضة البهية ١/ ٦٥٦ ؛ الحدائق الناضرة ٨/ ٨٧ .
صفر
صُفْر: نوعى مس كه به گفته برخى زرد رنگ است و از آن ظرف ساخته مىشود[١]
از آن در باب طهارت نام بردهاند.
به دست كردن انگشتر از جنس آهن و يا صفر مكروه است[٢]
[١]لسان العرب، واژه «صفر»
[٢] وسائل الشيعة ٤/ ٤٢٠ ؛ هداية الامّة ٢/ ١٣٦ .
صفر؛ ماه
صَفَر؛ ماه: دومين ماه قمرى.
از آن در باب حج نام بردهاند.
زيارت امام حسين عليه السّلام در بيستم صفر؛ اربعين شهادت آن حضرت مستحب مؤكد است[١]
در برخى روايات، روزهاى اول، دهم و بيستم ماه صفر از ايام نحس شمرده و از سفر كردن در اين روزها نهى شده است[٢]
[١]مصباح المتهجد/٧٨٧ ـ ٧٨٨ ؛ المزار الكبير/٣٥٢
[٢] الحدائق الناضرة ١٤/ ٤٠.