فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٧٧ - فرزند
فرقعه عبارت است از فشردن انگشتان دست، به حدّى كه منجر به صدا كردن بندهاى آن گردد. از آن در باب صلات و حج ياد كردهاند.
فرقعه در نماز[١] و به تصريح برخى درحال طواف[٢] مكروه است.
[١]جواهر الكلام ١١/ ٦٤ و ٨٥
[٢] ١٩/ ٣٦٩ ؛ الدروس الشرعية ١/ ٤٠٢ ؛ مهذب الاحكام ١٤/ ١١٤ .
فُرقَه فراق
فَرْك ماليدن
فرماندهى
فرماندهى: سرپرستى يك يا چند واحد نظامى.
از احكام آن در باب جهاد سخن گفتهاند.
تعيين فرمانده: از وظايف امام عليه السّلام به عنوان حاكم مسلمانان آن است كه افرادى را در برابر حمله احتمالى مشركان بسيج كند و آنان را به ترتيب در مرزها و نواحى مختلف مستقر سازد و در هر ناحيهاى فرماندهى ـ با ويژگيهايى كه خواهد آمد ـ بر ايشان بگمارد.[١] چنان كه بر امام عليه السّلام مستحب است هنگام جنگ سپاهيان را در گروههاى مختلف سازماندهى كند و در رأس هر گروه فرماندهى بگمارد.[٢] همچنين مستحب است براى هر لشكرى كه به سوى دشمن گسيل مىكند، چند فرمانده تعيين نمايد كه به ترتيب، فرماندهى را ـ در صورت بروز مشكلى براى فرمانده پيشين ـ بر عهده گيرند.[٣]
ويژگيهاى فرمانده: فرمانده بايد مورد اطمينان و امين، آشنا به امور جنگ و صاحب نظر در فنون نظامى، شجاع، قوى، خردمند و زيرك باشد.[٤]
اطاعت از فرمانده: اطاعت از فرمانده منصوب از سوى امام عليه السّلام يا نايب او، واجب است.[٥]
وظايف: مستحب است فرمانده سپاه پيش از آغاز جنگ، آيات جهاد را كه در بردارنده نبرد با مشركان و كافران و احكام مربوط به آن است براى سپاهيان بخواند، مانند آيات ١٩٠ تا ١٩٣ سوره بقره و ٧٤ تا ٧٧ سوره نساء.[٦]