فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٢٤ - غوره
ردّ ادعاى نسبى كه در واقع نسب مدّعى نيست.[٢٣]
ردّ و ابطال گفتار باطل: هرچند اين ردّ و ابطال، منقصت گوينده باطل را درپى داشته باشد، به شرط آنكه پاسداشت حق و محو باطل متوقف بر آن باشد.[٢٤][١١]جرح گواهان و راويان: چنانچه گواهانِ گواهى دهنده نزد قاضى، فاسق باشند، اظهار فسق آنان نزد حاكم شرع از سوى كسى كه از فسق آنان مطلع است، جايز مىباشد. چنان كه بازگو كردن فسق راويان احاديث نيز جايز خواهد بود.[٢٥]
[١]جواهر الكلام ٢٢/ ٦٣ ـ ٦٤
[٢]مرآة العقول ١٠/ ٤٠٧
[٣] المكاسب المحرمة (امام خمينى) ١/ ٣٩٠ ـ ٣٩١
[٤] كتاب المكاسب ١/ ٣٢٥ ـ ٣٣١ [٥]حجرات/١٢
[٦] كتاب المكاسب ٣١٥ ـ ٣١٨
[٧] ٣١٩
[٨] جواهرالكلام ٢٢/٧١ ـ ٧٢
[٩] كتاب المكاسب ١/ ٣٦١ ـ ٣٦٢
[١٠] جواهر الكلام ٢٢/ ٧٠ ؛ كتاب المكاسب ١/ ٣١٩ ؛ مصباح الفقاهة ١/ ٣٢٤ ـ ٣٢٥
[١١] جواهر الكلام ٢٢/ ٧٢
[١٢] رسائل الشهيد الثانى (ق) / ٣٢٠ ـ ٣٢١ [١٣]كتاب المكاسب ١ / ٣٤١
[١٤] ٣٤٥
[١٥] ٣٤٦
[١٦] ٣٤٧ ـ ٣٤٩
[١٧] ٣٥١ ـ ٣٥٢
[١٨] ٣٥٢
[١٩] ٣٥٣
[٢٠] مهذب الاحكام ١٦/ ١٣٠
[٢١] كتاب المكاسب ١ / ٣٥٤ ـ ٣٥٥
[٢٢] ٣٥٦ ٢٣ و ٢٤. ٣٥٧
[٢٥] ٣٥٤ .
غيبت صغرى عصر غيبت
غيبت كبرى عصر غيبت
غيب گويى كهانت
غيّب و قصّر
غُيَّب و قُصَّر: فرد غايب و ممنوع از تصرّف در مال خود.
غيّب جمع غايب بر فردى كه غايب است و امكان دسترسى به او نيست اطلاق مىشود(غيبت) و قصّر جمع قاصر بر افرادى چون ديوانه، سفيه و كودك كه از تصرف در اموال خود ممنوعاند، اطلاق مىگردد.
بحث از غايب و قاصر هرچند از ديرباز در فقه مطرح بوده است؛ ليكن طرح آن تحت عنوان غيّب و قصّر در كلمات معاصران رايج شده است.
از عنوان ياد شده در برخى ابواب، از قبيل اجتهاد و تقليد، به مناسبت بحث ولايت فقيه و حدود آن، ولايت فقها بر اموال غايبان و قاصران چون ديوانه، سفيه و كودك كه ولىّ شرعى ندارند، سخن رفته و