فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٨٧ - عزلت
حج: تأخير عشائين براى حاجى اى كه از عرفات رهسپار مشعر است و جمع ميان آن دو در مشعر الحرام مستحب است.[١٢]
[١]مستمسك العروة ٣/ ٣٩١ ـ ٣٩٤
[٢] الدر المنضود(فقعانى)/٢٨ ؛ جواهرالكلام ٧/١٥٠ ـ ١٥٣
[٣] جواهر الكلام ٧ / ١٥٧ ـ ١٦٠
[٤] مصابيح الظلام ٥ / ٥١٩
[٥] كشف الغطاء ٣ / ١٣٣
[٦] الحدائق الناضرة ٦ / ٦٨
[٧] ٧٢
[٨] الخلاف ١ / ٥٨٨
[٩] البيان/ ٢٦٦
[١٠] مستمسك العروة ٥ / ٩٦
[١١] الجامع للشرائع/ ٣٩٩
[١٢] مفاتيح الشرائع ١/ ٨٩ ؛ الحدائق الناضرة ١٦/ ٤٢٢ .
عشّار
عَشّار: باج خواه.
در گذشته عشّار به كسى مىگفتند كه به دستور حاكم ستمگر بابت عوارض و ماليات ورود كالاهاى بازرگانان به مرزها و شهرها ده يك آن اموال را از آنان دريافت مىكرد.[١]
عنوان ياد شده در روايات آمده و به مناسبت در برخى ابواب فقهى، مانند تجارت به كار رفته است.
عشّارى حرام است و عشّار ـ بر حسب آنچه در روايات آمده ـ ملعون[٢] و از جمله كسانى است كه دعايشان مستجاب نمىشود.[٣]
داد و ستد و كسب و كار با مال كسى كه از حرام پرهيز نمىكند، از قبيل عشّار، مكروه است[٤]مگر آنكه معلوم باشد عين مالى كه با آن معامله صورت مىگيرد، به ستم گرفته شده است كه در اين صورت، معامله حرام و باطل است.[٥]
[١]مجمع البحرين، واژه «عشر» ؛ مبسوط در ترمينولوژى حقوق ٤/ ٢٥٤١ ـ ٢٥٤٥
[٢] وسائل الشيعة ٦/ ٣٩٠
[٣] ١٧/ ٣١٥
[٤] مجمع الفائدة ٨/ ٢٠ ؛ مستند الشيعة ١٤/ ٥٩
[٥] الجامع للشرائع/ ٢٥٩ .
عشاير باديه نشين
عِشرت معاشرت
عشيره خويشاوندى
عصا
عصا: وسيلهاى چوبى يا فلزى داراى سر خميده و بر گشته، مورد استفاده افراد پير يا ناتوان هنگام راه رفتن.
از آن به مناسبت در بابهاى طهارت، صلات و حج سخن گفتهاند.