فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٧٤ - عُرف
تكبير گفتن هنگام بردن عروس به خانه داماد و نيز سواره بردن او، استحباب دارد.[٣] وليمه دادن هنگام عروسى تا دو روز مستحب و بيش از آن مكروه است؛ چنان كه مستحب است وليمه در روز داده شود. در مراسم وليمه مستحب است مؤمنان، خويشان، همسايگان و همكاران وليمه دهنده دعوت شوند. بر آنان نيز اجابت كردن مستحب است.[٤]
غنا در عروسى: جمعى از فقها از حرمت غنا، غناى زن خواننده را در مراسم عروسى و زفاف، به شرط تكلّم نكردن به باطل، حضور نداشتن مردان، نشنيدن نامحرمان و به كار نگرفتن آلات لهو، استثنا كرده و آن را جايز دانستهاند. بنابر اين، اجرتى را كه زن خواننده بابت خوانندگى در اين مراسم دريافت مىكند حلال است. اين قول به مشهور نسبت داده شده است.[٥]
گروهى از فقها از حرمت دف نوازى، نواختن دف در مراسم عروسى را استثنا كرده و آن را جايز، ليكن مكروه دانستهاند. برخى از قائلان به جواز تصريح كردهاند كه دف نبايد زنگوله دار باشد( دف).
[١]لغت نامه دهخدا
[٢] النهاية/ ٤٨١ ؛ الوسيلة/٣١٢ ؛ إصباح الشيعة/ ٤٣٠ ؛ وسائل الشيعة ٢٠/ ٢٤٩ ؛ الكافى (كلينى) ٥ / ٥٠١
[٣] وسائل الشيعة ٢٠ / ٩١
[٤] تحرير الاحكام ٣/ ٤٢٣ ؛ العروة الوثقى ٥/ ٤٨٥ [٥]مختلف الشيعة ٥/ ١٨ ـ ٢١ ؛ الحدائق الناضرة ١٨/ ١١٥ ـ ١١٦ ؛ جواهر الكلام ٢٢/ ٤٨ .
عريان برهنگى
عريش مكّه عَقَبَه ذى طُوى
عريض
عُرَيض: منطقهاى در شرق مدينه.
از آن به مناسبت در باب حج نام بردهاند.
مدينه همچون مكّه داراى حرم است.[١] بر اساس روايتى از امام صادق عليه السّلام حدّ حرم مدينه از سمت مكه، عريض و نَقب است كه ميان دو كوه واقع شده است[٢]( حرم).
[١]مستند الشيعة ١٣/ ٣٣١
[٢] وسائل الشيعة ١٤/ ٣٦٣ ـ ٣٦٤ ؛ جواهر الكلام ٢٠/ ٧٦ .
عريف
عَريف: سرشناس قبيله يا گروهى از مردم و آگاه از احوال آنان؛ رئيس.