فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٠١ - عاقله
و يا ضابطتر از حديث عالى السند باشند و يا اتصال به معصوم در آن روشنتر از اتصال در حديث عالى السند باشد. در هر دو فرض، حديث نازل قوىتر از حديث عالى السند خواهد بود.
علوّ سند داراى اقسام و مراتبى است كه در علم درايه به تفصيل آمده است[١] ( داريه؛ علم).
[١]الرعاية فى علم الدراية/ ١١٢ ـ ١١٣ .
عام احوالى عام و خاص
عام استغراقى عام و خاص
عام استيعابى عام و خاص
عام افرادى عام و خاص
عام بدلى عام و خاص
عام البلوى
عام البلوى: مبتلابه عموم مردم.
از آن به مناسبت در باب اجتهاد و تقليد سخن گفتهاند.
فراگرفتن احكام عام البلوى، مانند احكام شك و سهو در نماز واجب مىباشد.[١]
[١]العروة الوثقى ٣/ ٣٢١ .
عامر زمين آباد
عام زمانى عام و خاص
عام شمولى عام و خاص
عامل
عامل: فرد عهده دار امور ديگرى در اموال، املاك و يا كارهاى او/ متصدى جمع آورى زكات و امور مربوط به آن.
كاربرد نخست، معناى لغوى عامل است كه در بابهايى چون شركت، مضاربه، مزارعه، مساقات و جعاله در همين معنا به كار رفته است و احكام مرتبط با آن در عناوين ياد شده و ساير مدخلهاى مربوط مىآيد.
عامل به معناى دوم، كاربرد اصطلاحى آن است و به كسى گويند كه از سوى امام عليه السّلام يا نايب ايشان عهده دار جمع آورى زكات و امور مربوط به آن است؛ از ثبت، نگهدارى و حسابرسى گرفته تا رساندن آن به امام عليه السّلام و توزيع ميان نيازمندان.[١]