فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٥٤ - طَيلَسان
اگر در جهل خود معذور (جاهل قاصر) باشد، آيا وضوى او صحيح است يا نه؟ اختلاف مىباشد. قول به صحّت به مشهور نسبت داده شده است[١٧] برخى وضو و غسل ارتماسى را مطلقا ـ چه از روى جهل به حكم باشد يا موضوع ـ باطل دانستهاند[١٨]
معامله ظروف طلا و نقره: بنابر قول به حرمت انواع استفاده ـ حتى نگهدارى ـ از ظروف طلا و نقره، خريد و فروش، ساختن و گرفتن اجرت بر آن حرام است؛ بلكه از بين بردن صورت و شكل ـ و نه مادّه ـ آن واجب مىباشد؛ بدون آنكه ضمانى متوجه از بين برنده باشد؛ ليكن بنابر قول به جواز استفاده از آن در غير خوردن و نوشيدن يا جواز نگهدارى آن، داد و ستد و نيز ساختن آن به اين غرض اشكال ندارد.[١٩] برخى معاصران، خريد و فروش آن را مطلقا جايز مىدانند.[٢٠]
استفاده از ظروف طلا و نقره، حتى با داشتن روكشى از جنس ديگر، همچون مس حرام است.[٢١]
استفاده از ظروف ساخته شده از طلا و نقره، در صورتى كه عنوان يكى از آن دو (ظرف طلا يا نقره) بر آن صادق باشد، حرام است. در غير اين صورت آيا استفاده از آن حرام است يا نه؟ اختلاف مىباشد.[٢٢] استفاده از ظرفى كه از طلا يا نقره با فلزى ديگر ساخته شده، چنانچه عنوان ظرف طلا يا نقره بر آن صدق كند حرام و در غير اين صورت جايز است.[٢٣]
ظروف مُفَضَّض: عنوان مفضّض به ظرفى اطلاق مىشود كه قطعههايى از نقره جهت تزيين در آن به كار رفته يا بعض آن از نقره باشد و يا روكش نقرهاى داشته باشد. در اينكه عنوان ياد شده بر ظرفى كه با نقره آب داده شده صدق مىكند يا نه، اختلاف است.[٢٤] چنان كه صدق عنوان ياد شده بر ظرفى كه قطعاتى از نقره به صورت حلقه يا زنجير در آن به كار رفته محل اشكال و اختلاف است.[٢٥]
استفاده از ظرف مفضّض بنابر قول مشهور جايز، اما مكروه است؛[٢٦] ليكن هنگام نوشيدن واجب است از نهادن دهان بر قطعه نقرهاى اجتناب گردد.[٢٧]