فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢١٥ - طمع
شرطيت طهارت در طوافِ واجب، واقعى است. بنابر اين، چنانچه بدون طهارت طواف كند، طوافش باطل است؛ خواه از روى عمد و علم باشد يا سهو و يا جهل[٨]
طهارت معتبر در طواف، همانند نماز، شامل طهارت با آب (وضو و غسل) و خاك (تيمّم) مىشود( طهارت)؛ چنان كه شامل طهارت افراد معذور، مانند مستحاضه( استحاضه)، مسلوس (مسلوس)، مبطون(مبطون) و وضو و غسل جبيرهاى(جبيره) نيز مىشود؛ ليكن مبطونى كه به اندازه مدت طواف قادر به حفظ طهارت نيست، بايد نايب بگيرد.[٩] برخى گفتهاند: مبطون خود بايد طواف كند، مگر آنكه ناتوان از طواف باشد.[١٠]
آيا كسى كه پى در پى باد معده از او خارج مىشود، حكم مبطون را دارد و بنابر قول به نيابت بايد نايب بگيرد يا نه؟ مسئله اختلافى است.[١١]
به قول مشهور، مستحاضه وظايفى را كه بر عهده دارد، براى طواف و نماز آن بايد انجام دهد. بنابر اين، در استحاضه قليله بايد براى هر يك از طواف و نماز طواف وضو بگيرد، در استحاضه متوسطه براى طواف و نماز طواف غسل كند و براى هريك وضو نيز بگيرد و در استحاضه كثيره براى هر يك از طواف و نماز جداگانه غسل كند.[١٢]
حكم زن حايض و نفسا در طواف بر حسب نوع طواف متفاوت است. در عمره تمتع چنانچه پيش از طواف، حيض يا نفاس عارض شود و وقت نيز وسعت داشته باشد، بعد از پاك شدن طواف را به جا مىآورد؛ اما اگر وقت تنگ باشد آيا بايد به حج افراد( حج افراد) عدول كند و پس از حج، عمره مفرده به جا آورد يا اينكه اعمال عمره، جز طواف و نماز آن را انجام دهد و پس از تقصير، براى حج احرام ببندد و پس از پاك شدن، طواف عمره را با طواف حج به جا آورد و يا آنكه ميان آن دو مخير است؟ ديدگاهها متفاوت و قول نخست مشهور است. برخى در مسئله تفصيل داده و گفتهاند: اگر پس از احرام بستن حيض شود،