فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٠٣ - طلاق
از قبيل جواز غسل دادن هر يك از آن دو ديگرى را در صورتى كه يكى از آن دو در زمان عدّه بميرد؛ وجوب نفقه( نفقه)؛ ارث بردن از يكديگر؛ حرمت ازدواج با خواهر زن و نيز زن پنجم؛ وجوب اذن از زوج براى خروج از منزل؛ حرمت بيرون كردن زن مطلّقه از منزل؛ وجوب تمكين زن در صورت رجوع مرد؛ جايز، بلكه مستحب بودن آرايش براى جلب توجه مرد و ثبوت حدّ زناى محصن (احصان) در صورت زنا با اجنبى يا اجنبيه[١]
موارد استثنا شده از حكم ياد شده عبارتاند از حرمت بوسيدن، لمس و آميزش با مطلّقه بدون قصد رجوع يا با قصد عدم رجوع، بنابر قول به شرط بودن قصد در تحقق رجوع[٢]( رجعت).
( طلاق)
[١]جامع الشتات ٤/٣٦٥ ؛ مهذب الاحكام ٢٦/١٥٩
[٢] مسالك الافهام ٩/ ١٨٥ ؛ الحدائق الناضرة ٢٥/ ٣٥٨ .
طلاق سنّت
طلاق سنّت: از اقسام طلاق.
از آن در باب طلاق نام بردهاند.
طلاق سنّت در معانى مختلفى به كار رفته است:
طلاق سنّت به معناى اعم؛ يعنى طلاق مشروع، مقابل طلاق بدعى.[١] طلاق سنّت به معناى اخصّ؛ بدين گونه كه مرد همسرش را طلاق دهد و بعد از طلاق به وى رجوع نكند تا آنكه عدّهاش تمام شود و پس از آن، در صورت تمايل، بايد با عقد جديد و مهر جديد با او ازدواج كند.[٢] مقابل اين نوع طلاق، طلاق عدّى( طلاق عدّى) قرار دارد. در روايات متعددى طلاق به سنّى به معناى اخص و عدّى تقسيم شده است.[٣]( طلاق)
[١]المقتصر / ٢٧٢ ؛ الروضة البهية ٦ / ٣٣
[٢] المقتصر/ ٢٧٢ ـ ٢٧٤ ؛ المهذب البارع ٣/ ٤٦٧ ؛ كشف اللثام ٨/ ٥١ ـ ٥٢
[٣] الحدائق الناضرة ٢٥/ ٢٧١ .
طلاق؛ سوره
طلاق؛ سوره: شصت و پنجمين سوره قرآن كريم.
از آن در باب صلات نام بردهاند.