فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ١٧٥ - ضيق وقت٨٥٩٢ تنگى وقت
طاعت اطاعت
طاعون
طاعون: بيمارى عفونى و كشنده.
از آن به مناسبت در باب طهارت و حج نام بردهاند.
فرار از وبا و طاعون جايز؛[١] بلكه به تصريح برخى در صورت علم به هلاكت، واجب است[٢]مگر براى افرادى همچون مرزبان كه حفظ سنگر مرزبانى بر آنان واجب مىباشد؛ ليكن فرار از مسجدى كه اهل آن دچار طاعون شدهاند، كراهت دارد.[٣]
از شرايط تحقق استطاعت ( استطاعت) استطاعت طريقى، يعنى امنيّت داشتن راه است. بنابر اين، چنانچه مسير آلوده به بيماريهايى چون وبا و طاعون باشد كه شخص از ابتلاى به آنها بيم دارد، استطاعت محقق نمىشود و در نتيجه حج بر او واجب نخواهد بود.[٤]
( بيمارى)
[١]العروة الوثقى ٢/ ٢٢
[٢] كشف الغطاء ٢/ ٢٤٧
[٣] مستمسك العروة ٤/ ٣٢ ؛ وسائل الشيعة ٢/ ٤٢٩
[٤] مستند الشيعة ١١/ ٦٤ .
طاغوت سلطان جائر
طاغى طغيان
طافى
طافى: ماهى مرده، برآمده بر سطح آب.
عنوان ياد شده به مناسبت در باب اطعمه و اشربه آمده است.
ماهى تنها در صورت زنده گرفتن از آب حلال است. بنابر اين، ماهى مردهاى كه بر سطح آب آمده حرام مىباشد.[١]
به قول برخى قدما چنانچه معلوم نباشد ماهى مرده در سطح آب تذكيه شده است ـ تاخوردن آن حلال باشد ـ يا نه، به آب انداخته مىشود، اگر با پشت روى آب قرار گيرد حرام و اگر با شكم قرار گيرد، حلال است.[٢]
( ماهى)
[١]جواهر الكلام ٣٦/ ٢٥٧
[٢] المقنع/ ٤٢٣ ؛ الكافى فى الفقه/ ٣٢١ ؛ جواهر الكلام ٣٦/ ٢٥٨ ـ ٢٥٩ .