لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً»[١] يعنى در قيامت نامه عملها وضع شده و گنه‌كاران را مى‌بينى كه ترسان خواهند بود از آنچه كرده‌اند و خواهند گفت: عجب است از اين كتاب كه هيچ صغيره و كبيره‌اى را وانگذاشته مگر آنكه ضبطِ آنها را كرده! و آنچه كرده‌اند حاضر خواهند يافت و ستم نخواهد كرد خداى بر احدى.

و فرموده: «يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا أَحْصاهُ اللَّهُ وَ نَسُوهُ وَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ[٢]»[٣] يعنى روزى كه خداى عزّ وجلّ مردمان را مبعوث خواهد ساخت و آگاه خواهد كرد ايشان را به آنچه كرده‌اند. و خداى عزّ وجلّ هرچه را كرده‌اند ضبط نموده و[٤] ايشان فراموش كرده‌اند و خدا بر هر چيزى قادر است.

و فرموده: «يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِيُرَوْا أَعْمالَهُمْ* فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ* وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ»[٥] يعنى در روز قيامت مردمان محشور خواهند شد پراكنده تا[٦] عملهاى ايشان ديده شود، پس هركه هم وزن ذرّه‌اى عمل خوبى بكند آن را خواهد ديد. و هركه هم‌وزن ذرّه‌اى عمل بدى بكند آن را خواهد ديد.

و فرموده: «يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً»[٧] يعنى روزى كه هر نفسى آنچه را [از خير] كرده حاضر خواهد يافت. و هر عمل بدى كه كرده آرزو خواهد كرد كه ميان آن و ميان عملش دورىِ بسيارى باشد.

و فرموده: «وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ»[٨] يعنى بدانيد كه خداى تعالى‌ مى‌داند آنچه در دلهاى شماست، پس از وى بترسيد.

[١] - كهف: ٤٩.

[٢] - شهيد/s قدير[ اين ضبط برابر با ترجمه است‌].

[٣] - مجادله: ٦.

[٤] -a s - و.

[٥] - زلزله: ٦- ٨.

[٦] - تا/a و.

[٧] - آل عمران: ٣٠.

[٨] - بقره: ٢٣٥.