ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٥٥٩ - فصل وجوب توبه عام است
فرزندِ آدم وفا به آن مىنمايد، چنانچه گفته: «لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلَّا قَلِيلًا»[١] يعنى فرزندان[٢] آدم را در تحت فرمانِ خود درخواهم[٣] آورد]m .a ١٣١[ مگر كمى از ايشان را.
و اگر چنانچه عقل قوى و[٤] كامل گردد شغلِ اوّل آن ازاله لشكرهاى شيطان خواهد بود به اينكه شهوتها را[٥] درهم شكند و ترك عادتها بنمايد[٦] و بر سبيل قهر و غلبه طبع را بر عبادتها بدارد. و توبه به غير از اين معنايى ندارد كه از راهى كه رهنماى آن شهوت و پناه دهنده شيطان باشد رجوع كند به راه خدا. و هيچ آدمى نيست مگر آنكه شهوت او مقدّم است بر عقلش و طبيعتى كه منشأ استعداد شيطان است مقدّم است بر طبيعتى كه منشأ استعداد ملائكه است، پس در حقّ هر كسى[٧] رجوع نمودن از آنچه سبقت به آن گرفته از همراهى شهوتها ضرورى است.
و امّا بيان آنكه هميشه و[٨] در هر حالى[٩] واجب است؛ آن است كه هر آدمى خالى نباشد[١٠] از معصيت نمودن به جوارح و اگر از معصيت جوارح[١١] خالى باشد از قصد گناهان به قلب خالى نخواهد بود و اگر از قصد گناه خالى باشد خالى نخواهد بود از وسواس شيطان به وارد ساختن خاطرهاى متفرّقه كه غافل سازد بنده را از ياد خدا و اگر از اين خالى باشد خالى نخواهد بود از غفلت و قاصر بودن از معرفت به خدا و صفات و آثار آن به حسب طاقت.
و تمامى اينها نقص است و اسبابى چند دارد و ترك اسباب به[١٢] مشغول شدن به
[١] - اسراء: ٦٢.
[٢] - فرزندان/a s فرزند.
[٣] - درخواهم/s a خواهم.
[٤] -a - و.
[٥] -a - را.
[٦] - بنمايد/a مىنمايد.
[٧] -a + كه.s + به.
[٨] -a - و.
[٩] - حالى/a جايى.
[١٠] - نباشد/s نمىباشد.
[١١] -a - واجب است آن ... جوارح.
[١٢] -a - به.