ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٢١٤ - باب اول در شناختن دنيا و آخرت

مقاله سيُم در مذمّت دنيا و فريفته آن شدن‌

و در اين پنج باب است.

باب اوّل: در شناختن دنيا و آخرت‌

بدان كه دنيا و آخرتِ تو عبارت است از دو حالت از احوالات قلب تو، و حالت نزديك به تو كه ما قبل مرگ باشد دنيا ناميده مى‌شود و حالت دورتر و واپَستر كه‌[١] ما بعد مرگ باشد آخرت خوانده مى‌شود، پس هرچه تو را در آن بهره ونصيبى و غرضى و خواهشى و لذّتى در حالت نزديك پيش از مرگ باشد آن چيز در حقّ تو دنياست.

امّا جميع آنچه تو را به آن ميلى و در آن نصيبى و بهره‌اى بوده باشد آن مذموم نيست از براى آنكه آنچه در دنيا با تو مى‌باشد و فايده آن بعد از مرگ با تو باقى مى‌ماند كه آن عبارت است از علم نافع و عمل صالحْ آن چيز از آخرت است و به اعتبار نزديكى آن را دنيا مى‌نامند، زيرا كه عالم گاه مى‌باشد كه انس به علم مى‌گيرد تا آنكه علم در نزد وى لذيذتر از همه چيز مى‌گردد و ترك خواب و نكاح و طعام را به سبب لذّت علم مى‌كند از آن جهت كه علم در نزد او خوش‌آينده‌تر از تمامى آنها مى‌باشد و اين بهره‌اى است كه در دنيا به زودى به او رسيده. و هرگاه كه ما دنياى‌[٢] مذمومه‌[٣] را

[١] -m - كه.

[٢] - دنياى/s دنيايى.

[٣] - مذمومه/a s مذموم.