ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٤٢٣ - فصل خوشبو كردن با مسواك

از تمتّع از آن برداشتن. و راحت در آن است كه ازاله نجاست را از حرام و شبهه بكند و درِ كبر را بر روى نفس ببندد[١] بعد از آنى كه معرفت به نفس داشته باشد و از گناهان بگريزد و درِ تواضع و پشيمانى و حيا[٢] را بگشايد و سعى كند در اداى امرها و اجتناب از نهى‌ها از براى طلب خوبىِ بازگشت به خدا و خوشى‌[٣] نزديكى به آن. و خود را در زندان خوف و صبر و بازداشتن نفس از شهوتها بدارد تا آنكه بپيوندد در دار القَرار به امان خدا و طعم رضاى او را بچشد، زيرا كه تكيه و اعتماد بر اين‌[٤] است و غير اين پوچ و لغو است‌[٥].

فصل [خوشبو كردن با مسواك‌]

از حضرت پيغمبر ٦ مروى است كه فرمودند: دهنهاى شما راه‌هاى قرآن است، پس خوشبو كنيد دهنها را به مسواك‌[٦].

و نيز فرمودند: يك نماز در عقب مسواك بهتر است از هفتاد و پنج نماز[٧] بدون مسواك‌[٨].

و در مصباح الشَّريعة روايت است كه حضرت امام جعفر صادق ٧ فرمودند:

مسواك دهن را پاكيزه مى‌كند و موجب خوشنودى خداست.

و خداى عزّ وجلّ اين را از سنّتهاى مؤكّده گردانيده و در اين آن مقدار منفعت به حسب ظاهر و باطن هست كه نمى‌توان شمرد و اين منفعتها از براى كسى است كه‌

[١] -a + و.

[٢] -a s - و پشيمانى و حيا.

[٣] -s + و.

[٤] - اين/s a آن.

[٥] - مصباح الشريعة: ١٢٦ باب ٥٩.

[٦] - كتاب من لا يحضره الفقيه ١: ٥٣ ح ١١٢ از امام على ٧. كنز العمّال ١: ٦٠٣ ح ٢٧٥١.

[٧] -s - نماز.

[٨] - مانند آن در المحاسن ٢: ٥٦١ ح ٩٤٩. مسند أحمد ٦: ٢٧٢.