ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٤١١ - فصل نيت يا يكى است يا متعدد

آن است كه هريك مستقلّند يا بر سبيل مساوات و يا به تفاوت و به تعدّد هريك جزاى آن متعدّد مى‌شود، خواه نيّت خيرى‌[١] باشد مانند داخل شدن مسجد از براى زيارت خدا زيرا كه مسجد خانه خداست و در حديث نبوى وارد شده‌[٢]: هركه داخل مسجد شود زيارت خدا را كرده. و سزاوار است بر كسى كه زيارت آن شده كه كرم نمايد به زيارت كننده‌[٣]. و نيّت ديگر از دخول مسجد انتظار نماز باشد و اعتكاف در آن داشتن و از خلق منزوى بودن و مجرّد شدن از براى ذكر و ترك گناهان نمودن. و خواه نيّت شرّى باشد مانند نشستن در مسجد از براى سخنان باطل گفتن و ملاحظه زنان نمودن و از براى افتخار و ريا[٤] جدل كردن.

و نيّت خير او مباح را عبادت مى‌گرداند مانند بوى خوش استعمال كردن در روز جمعه از براى اقامت بر سنّت و تعظيم مسجد و روز[٥] و دفع آزار بوى بد از مردم كردن و به خوشبويى‌[٦] مردم را خوشنود ساختن و راه غيبت‌[٧] را بر مردم بستن.

و بسيار مى‌باشد كه بر محض عبادت زيادتى مى‌كند مثل آنكه به آسايش مى‌خوابد و مزاح مباحى با زن خود مى‌كند از براى آنكه هرگاه داخل نماز]m .a ٥٩[ شود نشاطى او را باشد. و اين نيّت بهتر است از نمازى كه در ملال واقع شود.

و نيّت بد مباح را معصيت مى‌گرداند مثل آنكه بوى خوش استعمال مى‌كند از براى تفاخر نمودن به اظهار مال‌دارى و خود را زينت دادن از براى زنا.

امّا نيّت اثرى در حرام نمى‌كند چنانچه شراب خوردن مباح نمى‌گردد به نيّت موافقت با برادران.

[١] - خيرى/s a چيزى!

[٢] -a + كه.

[٣] - كننده/a كنندگان.

[٤] -a + و.

[٥] -a + جمعه.

[٦] - خوشبويى/s a خوشى بوى.

[٧] - غيبت/a غيب.