ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٥٦٣ - فصل هر توبهاى كه صحيح است مقبول است

و فرموده: «غافِرِ الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوْبِ»[١] يعنى آمرزنده گناه و قبول كننده توبه است.

و حضرت پيغمبر ٦ فرمودند: حسناتْ سيّئات را زايل مى‌گرداند چنانچه آبْ چرك را.

و فرموده: اگر آن مقدار گناه بكنيد كه به آسمان برسد و[٢] بعد از آن پشيمان شويد هرآينه خداى عزّ وجلّ قبول توبه شما را مى‌كند[٣].

و حضرت امام محمّد باقر ٧ به محمّد بن مسلم فرمودند: مؤمن هرگاه از گناهان توبه نمايد آمرزيده مى‌شود و بعد از توبه و آمرزشْ عمل را از سربگيرد كه گذشته‌ها محو شده. و به خدا قسم توبه نمى‌باشد مگر از براى اهل ايمان.

محمّد بن مسلم گويد كه: به آن حضرت گفتم: هرگاه بعد از توبه و استغفار عود به‌[٤] گناهان نمايد و عود كند به توبه؟ آن حضرت فرمودند: آيا چنان مى‌دانى كه بنده مؤمن پشيمان شود از گناه و طلب آمرزش از خدا بكند و توبه نمايد، پس خداى عزّ وجلّ قبول توبه وى را نكند؟!

محمّد بن مسلم گويد كه گفتم: هرگاه مكرّر گناه كند و توبه نمايد؟ فرمودند:

هرگاه مؤمن عود نمايد به استغفار و توبه خداى عزّ وجلّ عود مى‌كند بر وى به آمرزش. و خداى عزّ وجلّ بسيار آمرزنده و رحم كننده است، قبول توبه مى‌كند و عفو از بدى‌ها مى‌نمايد، پس بپرهيز[٥] از اينكه مؤمنان را از رحمت خدا مأيوس گردانى‌[٦].

و حضرت امام جعفر صادق ٧ فرمودند: مردى گناه مى‌كند و خداى عزّ وجلّ وى را به آن گناه داخل بهشت مى‌گرداند. پرسيدند: به گناه او را داخل بهشت‌

[١] - غافر: ٣.

[٢] -a s - و.

[٣] - مانند آن در سنن ابن ماجة ٢: ١٤١٩ ح ٤٢٤٨.

[٤] -s - به.

[٥] - بپرهيز/s پرهيز.

[٦] - الكافي ٢: ٤٣٤ ح ٦.