ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٤٩٥ - فصل تأثر
بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ»[١] يعنى به حقّ وقت عصر قسم كه آدمى در زيانكارى است، مگر كسانى كه ايمان آوردهاند و عمل صالح كردهاند و با يكديگر وصيّت به حقّ و به صبر نمودهاند. و در اين آيه چهار شرط ذكر شده.
و در موضعى كه اكتفا به يكى شده شرطى است كه جامع است، چنانچه فرموده:
«إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ»[٢] يعنى رحمت خدا نزديك است به نيكوكاران. و نيكويى كردن جامع جميع شرطهاست و هركه تتبّع[٣] قرآن كند تمامى آن را از اوّل تا آخر چنين مىيابد.
و هركه اين را بفهمد سزاوار است كه حال او[٤] ترس و اندوه باشد و از براى اين است كه گفته شده: هيچ بندهاى صبح نمىكند كه تلاوت قرآن كند و ايمان به آن آورده باشد مگر آنكه اندوه او بسيار و فرح او كم و گريه او بسيار و خنده او كم و تعب و شغل او بسيار و راحت و بيكارى او كم شود.
و متأثّر شدن بنده به تلاوت آن است كه بگرداند خود را به صفت آيهاى كه خوانده شده؛ پس در نزد آيه[٥] تهديد به عذاب و مقيّد گردانيدن آمرزش به شرطها كوچك گردد از ترس خدا گويا نزديك است كه بميرد. و در نزد ذكر توسعه الهى بر بندگان و وعده آمرزش شكفته شود گويا از خوشى پرواز مىكند. و در نزد ذكر صفات و اسماى[٦] خدا از راه افتادگى از براى بزرگى آن و[٧] دريافت عظمت آن سر به پيش افكند. و در نزد ذكر كردن كافران چيزى را كه بر خدا محال است- مانند آنكه خدا ولد و زن دارد- آواز را پست سازد و شكستگى در باطن به هم رساند از براى حيا از زشتى
[١] - عصر: ١- ٣.
[٢] - اعراف: ٥٦.
[٣] - تتبّع/a متتبّع.
[٤] -a + به.
[٥] -a s - آيه.
[٦] - اسماى/a اسمهاى.
[٧] -a - و.