ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٥٣٩ - فصل آن چيزى سزاوار است براى حاجى هنگام دخول مكه
و امّا در بر گرفتن حجر الأسود؛ بايد چنان بداند كه آن دست راست خداست، حضرت پيغمبر ٦ فرمودند: در بر گيريد ركن را كه دست راست خداست در ميان مردم. وخداى عزّ وجلّ به آن با مردم مصافحه مىنمايد[١] مانند مصافحهاى كه با بنده مىشود[٢] يا با كسى كه پناه به كسى آورده باشد. و خداى عزّ وجلّ شهادت خواهد داد از براى كسى كه آن را در بر گرفته به اينكه اتيان به آن[٣] نموده و وفا به عهد[٤] خود كرده[٥].
و مراد آن حضرت از ركنْ حجر الأسود است از براى آنكه در ركن[٦] وضع شده. و وجه تشبيه كردن آن به دستِ راست آن است كه واسطهاى است ميان خدا و ميان بندگان در ادراك مطلوب و رسيدن به آن و در تحصيل محبّت و خوشنودى.
حضرت امام جعفر صادق ٧ فرمودند: به درستى كه خداى عزّ وجلّ در هنگامى كه اخذ عهدها از بندگان نمودند امر كردند حجر الأسود را تا فرو برد عهدها را. و از براى اين[٧] است كه در نزد آن گفته مىشود:
«أمانتي أدّيتُها، و ميثاقي تعاهدتُه لتشهد لي بالموافاة»
يعنى امانت خود[٨] را ادا كردم و پيمان خود را پاسدارى كردم تا از براى من شهادت به وفا به عهدها بدهى[٩].
و آن حضرت فرمودند: ركن يمانى درى است از درهاى بهشت؛ از روزى كه خداى عزّ وجلّ آن را گشوده نبسته است[١٠].
[١] - مىنمايد/s مىنمايند.
[٢] - مىشود/a s شود.
[٣] -a - به آن.
[٤] - عهد/m عهده!
[٥] - الكافي ٤: ٤٠٦ ح ٩. تهذيب الأحكام ٥: ١٠٢ ح ٣.
[٦] -s + و.
[٧] - اين/a آن.
[٨] -a - خود.
[٩] - الكافي ٤: ١٨٤ ح ١. علل الشرائع ٢: ٤٢٣ ح ١.
[١٠] - الكافي ٤: ٤٠٩ ح ١٣. كتاب من لا يحضره الفقيه ٢: ٢٠٨ ح ٢١٦١.