ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٦٠٠ - فصل فوائد قصر امل

وى‌[١] را خورده، و اينكه چه تدبيرها از براى خود مى‌كرد كه‌[٢] تا ده سال به آن محتاج‌]m .b ١٤١[ نبود و حال آنكه تا مرگش بيش از يك ماه نمانده بود و غافل بود از آنكه از براى چه آفريده شده تا آنكه مرگ بر وى وارد شد در وقتى كه گمان نداشت و صورت ملكُ الموت از براى وى ظاهر شد و نداى بهشت يا جهنّم به گوش آن رسيد[٣].

پس در آن وقت نظرى به خود مى‌كند كه آن نيز مثل رفته‌هاست و غفلت وى مانند غفلت آنهاست. و سعادتمند كسى است كه به ديگرى پند گيرد، پس مداومت نمودن بر اين فكرها و امثال اينها[٤] با داخل شدن مقبره‌ها و مشاهده بيماران موجب آن مى‌شود كه ياد مرگ در دل تازه شود تا آنكه غالب شود به حيثيّتى كه مرگ در برابر چشمها باشد، و در آن حالت امّيد مى‌باشد كه مستعدّ آن شود و پهلو از دار غرور تهى سازد و اگر نه ياد مرگ كردن به ظاهر[٥] دل و زبان كم فايده است در ترسانيدن و آگاه ساختن. و هرگاه دل خوش گردد به چيزى از دنيا بايد[٦] كه متذكّر آن شود كه چاره‌اى از مفارقت آن نيست.

فصل [فوائد قصر امل‌]

و امّا قصر امل، حضرت پيغمبر ٦ فرمودند: هرگاه صبح كنى در خاطر مگذران كه به شب خواهى رسيد. وهرگاه شام كنى درخاطر مگذران كه به صباح خواهى رسيد.

و توشه آخرت را از دنيا بردار و از زندگى بهره‌اى از براى مردن بگير و در حالت تندرستى فكر حالت بيمارى را بكن؛ زيرا كه نمى‌دانى كه فردا چه نام خواهى داشت‌[٧].

يعنى نام مرده بر تو صادق خواهد بود يا زنده، و تندرست خواهى بود يا بيمار!

[١] - وى/a s او.

[٢] -s a - كه.

[٣] - رسيد/a رسيده.

[٤] - اينها/a آنها.

[٥] -a + و.

[٦] -s - بايد.

[٧] - أمالي الطوسي: ٥٢٦ ضمن سفارش آن حضرت به ابو ذر. مكارم الأخلاق: ٤٥٩.