ترجمة الحقائق فيض كاشانى - كاشانى، محمد بن شاه مرتضي - الصفحة ٤٥٦ - فصل دعاى استفتاح در نماز

از براى آنكه هرگاه خداى عزّ وجلّ بر دل بنده مطّلع شود كه تكبير مى‌گويد و ميلى از حقيقت تكبير در آن عارض شده باشد خداى تعالى‌ به آن بنده مى‌گويد: اى دروغگو! آيا مرا[١] فريب مى‌دهى؟ به عزّت و جلال خودم قسم كه محروم مى‌سازم تو را از حلاوت ذكر خود ومحجوب مى‌گردانم تو را ازنزديكى و راز گفتن با من به مناجات‌[٢].

پس ملاحظه حال دلِ خود را در وقت نماز بكن اگر مى‌يابى در خود حلاوت نماز را و در نفس خوشى و شكفتگى او را و در دل سرور به مناجات را در حالتى كه لذّت از خطاب با خدا بردارى، پس بدان كه خدا تصديق تو را در تكبير كرده و الّا سلب لذّت مناجات و محرومى از حلاوتِ عبادت را دليلى بدان بر آنكه خداى عزّ وجلّ تكذيب تو را كرده و از درگاه خود دور گردانيده.

فصل [دعاى استفتاح در نماز]

و امّا اوّل كلمه‌اى كه در دعاى استفتاح مى‌گويى اين است:

«وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً مُسلماً»

يعنى روى خود را متوجّه كسى مى‌سازم كه آسمانها و زمين را آفريده در حالتى كه مايلم به دين حقّ و مسلمانم.

و مراد از رو[٣] روى ظاهر]m .a ٦٠١[ نيست از براى آنكه روى ظاهر را متوجّه قبله ساخته‌اى و خدا منزّه است از آنكه در جهتى باشد تا آنكه روى بدن به سوى او گردانيده باشى، بلكه روى دل است كه متوجّه آفريننده آسمانها و زمين مى‌شود. و[٤] نظر كن به دل كه آيا متوجّه آرزوهاست و همّتهايى‌[٥] كه در خانه و بازار است و[٦] تابع شهوتهاست يا آنكه متوجّه آفريننده آسمانها و زمين است. و بترس از اينكه اوّل‌[٧]

[١] -a - مرا.

[٢] - مصباح الشريعة: ٨٧ ضمن باب ٣٩.

[٣] - رو/s a روى خود.

[٤] -s a - و.

[٥] - همّتهايى/s a جهتهايى.

[٦] -a - و.

[٧] - اوّل/s a ابتداى.